FLE

La production écrite en français constitue un défi majeur pour les apprenants persanophones de niveau B1, en raison de la complexité morphosyntaxique et de la richesse lexicale du français. Cette recherche exploratoire a pour objectif d’observer l’évolution naturelle des compétences rédactionnelles dans un contexte d’enseignement ordinaire, sans intervention pédagogique spécifique. Un corpus de 18 étudiants de licence en français a été recueilli : chacun a rédigé deux textes (pré-test et un post-test), évalués selon les dix critères de la grille officielle du DELF B1. Les résultats révèlent une progression limitée mais significative. Des améliorations apparaissent notamment dans la structuration des phrases, l’usage des temps verbaux et, dans une moindre mesure, la cohérence textuelle. En revanche, le lexique et l’orthographe grammaticale demeurent des domaines problématiques, aucun étudiant n’atteignant le niveau «très bon». Ces constats soulignent les limites de l’acquisition spontanée: certaines compétences peuvent s’affiner avec la pratique, mais d’autres(en particulier le vocabulaire et la morphosyntaxe) exigent un enseignement explicite et des interventions pédagogiques ciblées. Sur le plan didactique, il paraît essentiel de renforcer les ateliers lexicaux, d’intégrer des activités guidées sur la morphosyntaxe, et de recourir aux outils numériques pour accompagner l’apprentissage de l’écriture en FLE.

این پژوهش به بررسی دشواری هایی می پردازد که زبان آموزان ایرانی در نوشتن به زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی با آن روبه رو هستند. همچنین، عوامل زمینه ای و آموزشی مؤثر بر عملکرد آن ها را تحلیل می کند. برخلاف مطالعات پیشین که فقط بر تحلیل متن ها تمرکز داشتند، این تحقیق از رویکردی ترکیبی استفاده کرده است. در این پژوهش، ده متن نوشته شده توسط دانشجویان، پاسخ های چهل زبان آموز به پرسش نامه و دیدگاه های دوازده استاد بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که اصلی ترین مشکلات مربوط به کمبود واژگان، خطاهای دستوری، کمبود انگیزه و نبود منابع آموزشی مناسب است. استادان نیز بیشتر بر خطاهای زبانی تأکید کرده اند. همچنین مطالعه نشان می دهد که رابطه ی مثبتی بین نظم در تمرین ها (خواندن و انجام تکالیف) و کیفیت متن های نوشته شده وجود دارد. این نتایج بر اهمیت روش های آموزشی متنوع تأکید می کنند؛ از جمله کارگاه های نگارش، استفاده از منابع دیجیتال و فعالیت های خواندن مرتبط با نوشتن. این پژوهش در پایان راهکارهایی کاربردی برای بهبود آموزش مهارت نوشتاری در دانشگاه های ایران پیشنهاد می کند.

L’intégration des technologies numériques dans l’enseignement des langues étrangères représente actuellement une véritable révolution pédagogique, offrant de nouvelles opportunités pour diversifier les modalités d’apprentissage. Cette étude examine l’efficacité de la plateforme Duolingo dans l’acquisition du FLE par de jeunes adultes iraniens âgés de 18 à 25 ans. En adoptant une démarche méthodologique mixte, combinant approches quantitative et qualitative, elle explore les perceptions, la motivation, ainsi que les facteurs favorisant ou entravant la persévérance des apprenants dans l’utilisation de cet outil numérique. S’appuyant sur le Modèle d’acceptation de la technologie (MAT), l’analyse met en lumière l’impact différencié en fonction du niveau linguistique, tout en soulignant ses limites en matière de compétences orales et d’interactions authentiques. Les résultats indiquent que Duolingo constitue une ressource complémentaire efficace pour l’apprentissage du français, mais demeure insuffisant pour une maîtrise complète, notamment à l’oral. Des recommandations pour une intégration pédagogique plus efficiente, en complémentarité avec d’autres dispositifs, sont proposées afin d’optimiser l’engagement et la réussite des apprenants.