سرمایه در گردش

سهامداران به منظور تصمیم گیری سرمایه گذاری عوامل متعددی را بررسی می کنند که یکی از آنها بازده سهام شرکت ها است زیرا میزان بازده سهام شرکت ها در ارزیابی عملکرد آنها موثر بوده و جایگاه ویژه ای در تصمیمات سهامداران دارد. تحقیقات در مورد اقلام تعهدی و بازده سهام نشان می دهد که بازده سهام به عوامل متعددی از جمله کیفیت سود، میزان و کیفیت اقلام تعهدی بستگی دارد. این تحقیق به دنبال بررسی رابطه بین اقلام تعهدی سرمایه درگردش و بازده سهام شرکت های تولیدی پذیرفته شده بورس اوراق بهادار می باشد. از این رو تعداد 269 شرکت طی دوره 13851396- پس از حذف سیستماتیک بررسی شدند. برای تجزیه تحلیل آماری از تحلیل پانلی و روش رگرسیون استفاده شده است و تاثیر بازده سهام شرکت ها بر اقلام تعهدی سرمایه درگردش سنجیده شده است. نتایج بیانگر وجود رابطه معنی دار بین اقلام تعهدی سرمایه در گردش و بازده سهام می باشد. همچنین مولفه دارایی و بدهی اقلام تعهدی سرمایه در گردش نیز رابطه معنی داری با بازده سهام دارند و میزان حساسیت مولفه دارایی به بازده سهام نسبت به حساسیت مولفه بدهی اقلام تعهدی سرمایه در گردش بیشتر است.

بررسی اثر تأمین مالی داخلی بر سرمایه گذاری در دارایی های ثابت و روش های حفظ روند سرمایه گذاری بلندمدت برای بنگاه ها باتوجه به هزینه بربودن تغییر در روند سرمایه گذاری بلندمدت بنگاه ها و نیز دشواربودن تأمین مالی بیرونی، از اهمیت زیادی برخوردار است. این مقاله اثر سرمایه در گردش را بر سرمایه گذاری ثابت بنگاه های بورسی ایران، شامل بنگاه های دارای محدودیت مالی و بنگاه های بدون محدودیت مالی بررسی کرده است. انتظار می رود محدودیت مالی موجب کاهش روند سرمایه گذاری ثابت بنگاه ها شود. از سوی دیگر، به دلیل هزینه بربودن تغییر روند سرمایه گذاری بلندمدت، بنگاه ها به ثابت نگه داشتن روند سرمایه گذاری ثابت خود تمایل دارند و در این راستا سرمایه در گردش به دلیل قدرت نقدشوندگی بالای خود، نقش مهمی در حفظ روند سرمایه گذاری بلندمدت این چنین بنگاه ها دارد. نتایج نشان می دهد که طبق هریک از چهار معیار نشان دهنده محدودیت مالی (کاپلان و زینگالس، BNPO، پوشش بهره و سود تقسیمی)، درصورت عدم کنترل تغییر در سرمایه در گردش در رگرسیون، اثر محدودیت مالی بر سرمایه گذاری بلندمدت بنگاه ها کم برآورد می شود. با افزودن متغیر سرمایه در گردش به رگرسیون نه تنها این موضوع حل می شود، بلکه نقش سرمایه در گردش در حفظ روند سرمایه گذاری بلندمدت بنگاه ها نیز آشکار می شود. برای دو معیار کاپلان و زینگالس و سود تقسیمی، اندازه اثر سرمایه در گردش و جریان نقدی بنگاه بر سرمایه گذاری بلندمدت برای بنگاه هایی که محدودیت مالی شدیدتری دارند، بزرگ تر و معنا دارتر است؛ اما برای دو معیار دیگر، نتایج در تضاد با دو معیار قبل است.