بهزاد قاسمیان

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل الگوی رفتاری گردشگران ورزشی بود که با روش تحقیق کیفی و ماهیت تفسیری- اکتشافی انجام شد. روش پژوهش: جامعه آماری پژوهش شامل تمامی خبرگان گردشگری ورزشی، مدیران، کارشناسان و آژانس های فعال بخش گردشگری و میراث فرهنگی، کمیته گردشگری ورزشی فدراسیون ورزش همگانی و اساتید دانشگاهی با رزومه مرتبط بودند که 20 نفر از آن ها به روش نمونه گیری هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش گردآوری داده ها، مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با خبرگان تحقیق بود که بر اساس نظریه داده بنیاد و با رویکرد کلاسیک، کدگذاری و تجزیه و تحلیل شده و در نهایت مدل زمینه ای بر اساس رویکرد کلاسیک گلیزر (1998) طراحی شد. برگه های کدگذاری در بخش مصاحبه به روش روایی صوری و محتوایی تجزیه و تحلیل شد و به تایید چهار تن از خبرگان مدیریت ورزشی و تیم تحقیق رسید. به منظور تعیین پایایی از روش توافق کدگذاران با پی اسکات 89/0 که دارای اعتماد بالایی است، استفاده شد. یافته ها: بر اساس یافته ها؛ مدل الگوی رفتاری گردشگران ورزشی ایران در شش مقوله نظری کنشگری مبتنی بر نیازهای روانی، زیرساخت ها و تاثیرات محیطی، ساختار حکمرانی و مزیت رقابتی، اکوسیستم رسانه ای و اطلاع رسانی، کیفیت تجربه و تصویر مقصد و شکل گیری نیات و بازخوردهای آتی؛ دسته بندی شدند. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، این مدل می تواند به عنوان چارچوبی مفهومی و بومی برای برنامه ریزی و سیاست گذاری در حوزه گردشگری ورزشی ایران مورد استفاده قرار گیرد تا با ارتقاء درآمد و افزایش گردشگران ورزشی، به توسعه این صنعت در کشور کمک کند.