محمدعلی شاهنده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مهارت سیاسی کارکنان بر عملکرد شغلی از طریق تبیین نقش واسطه ای نظارت توهین آمیز، رفتار کاری غیرمولد و انگیزش درونی انجام شد. مطالعه حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی– پیمایشی است. جامعه آماری، کارکنان قراردادی بخش دولتی استان یزد بودند. با روش نمونه گیری تصادفی، 264 نفر انتخاب شدند. برای گرد آوری داده ها از پرسش نامه های استاندارد استفاده شد. از رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزار AMOS برای آزمون فرضیه ها و روابط در مدل مفهومی بهره گرفته شد. نتایج، حاکی از آن است که مهارت سیاسی بر نظارت توهین آمیز تأثیر معنادار و منفی دارد؛ این در حالی است که با عملکرد شغلی رابطه معنادار ندارد. نظارت توهین آمیز بر عملکرد شغلی تأثیر معنادار ندارد؛ ولی بر رفتارهای کاری غیرمولد تأثیر مثبت و بر انگیزش درونی تأثیر منفی و معنادار دارد. رفتارهای کاری غیرمولد بر عملکرد شغلی تأثیر معنادار و منفی داشته و این در حالی است که انگیزش درونی بر عملکرد شغلی تأثیر مثبت و معنادار دارد. رفتارهای کاری غیرمولد و انگیزش درونی در رابطه بین نظارت توهین آمیز و عملکرد شغلی نقش میانجی را ایفا می کنند. علاوه بر این، نظارت توهین آمیز بر رفتار کاری غیرمولد تأثیر می گذارد و سپس، رابطه بین مهارت سیاسی و عملکرد شغلی را میانجی گری می کند. همچنین، نظارت توهین آمیز بر انگیزش درونی تأثیر می گذارد و سپس، رابطه بین مهارت سیاسی و عملکرد شغلی را میانجی گری می کند.