نرجس نجفعلی قندهاری

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطه ای حمایت اجتماعی در رابطه کمال گرایی و خودکارآمدی اجتماعی به منظور شناسایی سطح خودکارآمدی اجتماعی و کمال گرایی در کارمندان زن سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران و امکان دستیابی به راهکارهای مؤثر جهت ارتقای سطح خودکارآمدی اجتماعی و کمال گرایی مثبت انجام شد. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه به روش نمونه گیری خوشه ای و در دسترس و با حجم 270 زن با شرط حداقل یک سال سابقه کار تعیین شد. شرکت کنندگان، مقیاس خودکارآمدی اجتم اعی اس میت و بت ز (2000)، مقیاس کمال گرایی مثبت و منفی تریشورت و همکاران (1995) و مقیاس ارزیابی حمایت اجتماعی واوکس و همکاران (1986) را تکمیل کردند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که بین کمال گرایی مثبت و خودکارآمدی اجتماعی، رابطه مثبت و معنادار و بین کمال گرایی منفی و خودکارآمدی اجتماعی، رابطه منفی معنادار وجود دارد. افزون بر آن، کمال گرایی مثبت، اثر مستقیم بر حمایت اجتماعی و کمال گرایی منفی، اثر غیرمستقیم بر آن داشته و حمایت اجتماعی، اثر مستقیم بر خودکارآمدی داشت.