صدیقه ابراهیمی علوی کلایی

زمینه و هدف: تحلیل بالینی و روان شناختی تجربه زیسته، فرآیند هویت یابی و چالش های اختلال پنداری افراد ایسکشوال در ایران. مواد و روش ها: پژوهش با رویکرد آمیخته (تبیینی متوالی) انجام شد. جامعه آماری، افراد ایسکشوال ۱۸ تا ۵۰ ساله ساکن ایران بودند. در بخش کمی، ۲۱۵ نفر با نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند و پرسشنامه های جمعیت شناختی، افسردگی‑اضطراب‑استرس، بهزیستی روان شناختی ریف، استرس اقلیت، اختلال پنداری درک شده، هویت یابی و راهبردهای مقابله را تکمیل کردند. تحلیل داده ها با ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تی مستقل، تحلیل واریانس یک راهه و رگرسیون گام به گام انجام شد. در بخش کیفی، ۱۸ مصاحبه ی عمیق نیمه ساختاریافته با روش تحلیل مضمون تأملی براون و کلارک بررسی گردید. یافته ها: ۵۸٫۱٪ افسردگی، ۵۲٫۶٪ اضطراب و ۶۱٫۴٪ استرس متوسط تا شدید داشتند. همه فرضیه ها تأیید شد. استرس اقلیت قوی ترین پیش بین افسردگی (ضریب بتای ۰٫۳۸) و هویت یابی قوی ترین پیش بین بهزیستی روان شناختی (ضریب بتای ۰٫۳۸) بودند. تحلیل کیفی پنج مضمون اصلی را آشکار ساخت: فرآیند خودآگاهی و کشف هویت، تجربه اختلال پنداری، چالش های خانوادگی و اجتماعی، پیامدهای روان شناختی، و راهبردهای مقابله و تاب آوری. نتیجه گیری: آسیب روانی افراد ایسکشوال در ایران نه به دلیل گرایش آنان، بلکه ناشی از استرس اقلیت، فشار ازدواج، اختلال پنداری اجتماعی و حرفه ای و نبود حمایت ساختاری است. کامیونیتی های آنلاین و خودپذیری، مهم ترین عوامل حفاظتی به شمار می روند.