بلال مرادویسی

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی بازی درمانی شناختی - رفتاری و قصه درمانی بر همدلی و جرات ورزی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. روش پژوهش از نوع کمی، نیمهآزمایشی و با پیشآزمون_پس آزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم ابتدایی شهرستان کامیاران در سال 1402-1401 بود. با روش نمونه گیری دردسترس تعداد 45 نفر به عنوان نمونه انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش (بازی درمانی شناختی رفتاری= 15 نفر) و (قصه درمانی= 15 نفر) و یک گروه گواه (15 نفر) جایگزین شدند. برای گروه آزمایش اول جلسات بازی درمانی شناختی - رفتاری طی 10 جلسه و برای گروه دوم آزمایش جلسات قصه درمانی طی 11 جلسه به صورت هفتگی و گروهی برگزار شد و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه همدلی جولیف و فارینگتون (2006) و پرسش نامه جرات ورزی گمبریل و ریچی (1975) استفاده شد. جهت تجزیه وتحلیل داده های از تحلیل کوواریانس با نرم افزار SPSS-22 استفاده شد. یافته های حاصل از روش تحلیل کوواریانس و معنادار شدن آزمون F نشان دهنده اثربخشی بازی درمانی شناختی - رفتاری و قصه درمانی بر همدلی و جراتورزی بودند. همچنین نتایج نشان داد که بین نمرات همدلی و جرات ورزی دانش آموزان در دو گروه قصه درمانی و بازی شناختی عاطفی تفاوت معناداری یافت نشد، اما تفاوت نمرات دو گروه در دو متغیر با گروه گواه معنادار شد. در نتیجه می توان اظهار داشت که مشاوران مدرسه می توانند از فنون رویکرد بازی درمانی شناختی - رفتاری و قصه درمانی جهت ارتقا مهارت های کودکان استفاده نمایند.