مهزاد رجایی منش

مقدمه: بحران یک چهارم زندگی مرحله ای از زندگی میان نوجوانی و بزرگسالی است که با سردرگمی ،اضطراب ،ضعف در کنترل هیجانات و کاهش بهزیستی روانشناختی همراه است. بنابر این هدف از پژوهش حاضر پیش بینی بحران یک چهارم زندگی بر اساس سهل انگاری اجتماعی، هویت اجتماعی و نظم جوئی شناختی هیجانی با میانجی گری حمایت اجتماعی-خانواده بود. روش: جامعه ی آماری تمامی دانشجویان رشته های روانشناسی دانشگاه پیام نورشهر سمنان درسال تحصیلی1404- 1403 بودند که 259 نفر از آنان با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه بحران یک چهارم زندگی افندی (2023)، سهل انگاری اجتماعی صفاری نیا (1389)، هویت اجتماعی صفاری نیا و روشن (1390)، نظم جوئی شناختی هیجانی گارنفسکی (2001)، حمایت اجتماعی-خانواده پروسیدانو و هلر (1983) بود.داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد میزان واریانس تبیین شده متغیر درونزای اصلی مدل از طریق چهار متغیر برابر749/0 بود. اثر مستقیم سهل انگاری اجتماعی(392/0 β=)، هویت اجتماعی(407/0-0 β=)، نظم جوئی شناختی هیجانی سازش یافته (345/0-0 β=)، نظم جوئی شناختی هیجانی سازش نیافته (367/0 β=)، بر بحران زندگی در سطح (001P< ) معنی دار بود. حمایت اجتماعی در رابطه میان سهل انگاری اجتماعی(278/0 β=)، هویت اجتماعی(249/0- β=)، نظم جوئی شناختی هیجانی سازش یافته (258/0-β=)، نظم جوئی شناختی هیجانی سازش نیافته (292/0 β=) با بحران زندگی در سطح (001P<) نقش واسطه ای داشت. نتیجه گیری:یافته های این پژوهش چارچوبی مفهومی و نظری برای شناسایی پیشایندها احتمالی بحران یک چهارم زندگی فراهم می کند که می تواند پیش از بروز بحران یک چهارم زندگی به شناسایی عوامل پیش بینی کننده و محافظ به منظور کاهش آسیب های روانشناختی کمک کند.