مطهره حسین پور

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش فضیلت های اخلاقی مبتنی بر روان نمایشگری بر ارتقای خویشتن داری، مهربانی و همدلی در نوجوانان انجام شد. این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل صورت گرفت. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر ۱۳ ۱۵ ساله شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۳۰ نفر به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای داده شدند. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۱۰۰ دقیقه ای تحت آموزش فضیلت های اخلاقی مبتنی بر روان نمایشگری قرار گرفت. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسش نامه های استاندارد خویشتن داری، مهربانی و همدلی استفاده شد. داده ها با روش تحلیل کواریانس مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد آموزش مذکور تأثیر مثبت و معناداری بر افزایش خویشتن داری، مهربانی و همدلی در نوجوانان دارد.