سید عبدالمجید جلای اسفندآبادی

رشدوتوسعه اقتصادی پایدار ازمهمترین اهداف همه دولتهاست که تحقق آن در گرو شناسایی عوامل موثربرآن است. سلامت یکی ازعامل موثر برسرمایه انسانی ،بهره وری و رشد وتوسعه اقتصادی پایداراست . بهبود این شاخص نیازمندسیاستگذاری و برنامه ریزی مناسب است که بایست در تدوین آن به تفاوت های منطقه ایی توجه گردد این پژوهش یک مطالعه توصیفی –تحلیلی و کاربردیست که با استفاده از رهیافت خودرگرسیون برداری داده ایی تابلویی و با برداشتی از فرم تابع تولید کاب داگلاس، تاثیر مخارج سلامت و آموزش خانوار ،میزان مرگ و میرکودکان زیر پنج سال و عملکرد اعتبارات عمرانی بررشد اقتصادی دو گروه استانهای برخوردار وکم برخوردار بررسی شده است .براساس نتایج تحقیق ،شاخصهای مورد اشاره فوق بر رشد اقتصادی هردو گروه استانها موثر بوده و براستانهای کم برخوردارتاثیر بیشتری داشته و توجه بیشتر دولت را می طلبد . .نتایج در ارتباط شاخص سلامت نشان میدهد که این شاخص یک متغیر بلند مدت است و سیاستهای مرتبط با آن آثار بلندمدت بر رشد وتوسعه اقتصادی دارد