فاطمه شاکرمیان

مقدمه و هدف: مطالعات پیشین اغلب به شناسایی ابعاد و عوامل اثرگذار بر برندسازی پرداخته اند و کمتر به بررسی جامع و عمیق پیشران های کلیدی متناسب با ساختار خاص مدارس غیرانتفاعی پرداخته اند و از سوی دیگر، اغلب پژوهش های پیشین فاقد رویکرد تلفیقی برای ارائه یک تصویر جامع از پیشران های کلیدی برندسازی در مدارس بودند. ازاین رو، هدف پژوهش حاضر شناسایی پیشران های کلیدی مؤثر بر برندسازی مدارس غیرانتفاعی بود. روش شناسی پژوهش: این پژوهش با استفاده از رویکرد کیفی و بر مبنای روش فراترکیب با تکیه بر الگوی هفت مرحله ای سندلوسکی و بارسو (2006) انجام شده است. جامعه موردمطالعه شامل کلیه مقالات علمی منتشرشده، گزارش ها و پایان نامه های داخلی و خارجی در زمینه برندسازی مؤسسات آموزشی بود که در بازه زمانی سال های 2010 تا 2025 میلادی به چاپ رسیده بودند. یافته ها: پس از مرور و بررسی یافته های پژوهش های پیشین و انجام فرایند کدگذاری و مقوله بندی، پیشران های کلیدی مؤثر بر برندسازی مدارس غیرانتفاعی شناسایی شدند. این پیشران ها در دو مقوله اصلی «ادراکی» و «ساختاری» و هفت زیرمقوله فرعی شامل: تصویرسازمانی قوی، تجربه مثبت مشتری، روابط عمومی و تبلیغات مؤثر، کیفیت بالای خدمات آموزشی، منابع انسانی توانمند، زیرساخت های فیزیکی و فناوری به روز و مدیریت و رهبری راهبردی) دسته بندی شدند. بحث و نتیجه گیری: نتایج کلی پژوهش حاضر نشان داد که مدارس غیرانتفاعی در ایران برای موفقیت در برندسازی نیازمند توجه به عوامل ادراکی و ساختاری هستند. با در نظر گرفتن اهمیت عوامل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در انتخاب مدارس غیرانتفاعی توسط خانواده های ایرانی، رویکردی متعادل که شامل کیفیت آموزشی و امکانات فیزیکی، همراه با ایجاد اعتماد و وفاداری است، حیاتی است. تمرکز بر این عوامل کلیدی، می تواند موقعیت رقابتی مدارس غیرانتفاعی را بهبود بخشیده و آن ها را به نهادهایی پیشرو و قابل اعتماد در سیستم آموزشی تبدیل کند.