الریک ویسلوف

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر انواع فعالیت ورزشی بر بیان ژن های ضد پیری در بافت میوکارد، گره SA و گره AV در رت های سالمند بود. مواد و روش ها: 24 سر رت نر ویستار 23 ماهه پس از تعیین حداکثر بار فعالیت، در 4 گروه مساوی (6n=) کنترل، فعالیت تداومی، فعالیت تناوبی با شدت بالا-حجم بالا (HIIE-HV) و فعالیت تناوبی با شدت بالا-حجم کم (HIIE-LV) قرار گرفتند. پروتکل فعالیت تداومی 35 دقیقه شنا با شدت 65% حداکثر بار، پروتکل شنای HIIE-HV در 5 نوبت 4 دقیقه ای با شدت 85% و ریکاوری های 3 دقیقه ای غیرفعال و پروتکل HIIE-LV در 14 نوبت 30 ثانیه ای با شدت 110% حداکثر بار و ریکاوری های غیرفعال 30 ثانیه ای بود. بعد از اتمام فعالیت، بافت قلب رت ها برای اندازه گیری بیان ژن های GATA4 (فاکتور رونویسی GATA) و AKT1 (پروتئین کیناز B) با استفاده از روش PCR real time تحلیل گردید. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که HIIE-HV باعث افزایش معنی دار بیان ژن های GATA4 و AKT1 در بافت میوکارد بطن چپ، گره SA (سینوسی – دهلیزی) و گره AV (گره دهلیزی- بطنی) نسبت به گروه کنترل گردید (p<0.05). درحالیکه HIIE-LV باعث افزایش معنی دار بیان ژن های GATA4 و AKT1 تنها در گره SA و بافت میوکارد بطن چپ نسبت به گروه کنترل شد (p<0.05). نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش حاضر، به نظر می رسد فعالیت تناوبی با شدت بالا، با فعال سازی مسیرهای سلولی مولکولی مختلف می تواند باعث فعال سازی بیان ژن های ضد پیری در بافت های میوکارد، گره SA و گره AV در رت های سالمند شود

زمینه و هدف: در دوران سالمندی مشکلات هدایت قلبی و آریتمی، یکی از علل اصلی مرگ و میر در این افراد است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر انواع فعالیت ورزشی بر بیان ژن های مرتبط با هدایت قلبی در رت های سالمند بود. روش تحقیق: آزمودنی های این مطالعه 24 سر رت نر ویستار 23 ماهه با وزن 45±465 گرم بودند که پس از تعیین حداکثر بار فعالیت، به طور تصادفی در چهار گروه مساوی (هر گروه شش سر) شامل کنترل، فعالیت شنای تداومی با شدت متوسط (MICE)، فعالیت شنای تناوبی با شدت و حجم بالا (HIIE-HV) و فعالیت شنای تناوبی با شدت بالا و حجم کم (HIIE-LV) قرار گرفتند. بعد از اتمام فعالیت، رت ها سریعا بیهوش و تشریح شدند. بافت گره های SA و AV قلبی برای بیان ژن های عامل 4رونویسی GATA (GATA4)، پروتئین کیناز B (AKT)، عامل پیش برنده میوسیت C2 (MEF2C) و عامل 5 رونویسی T-box (Tbx5) مورد استفاده قرار گرفت. به منظور بررسی بیان ژن های مذکور از روش آزمایشگاهی Real-time PCR  استفاده شد. برای بررسی نتایج از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح 05/0>p استفاده شد. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد HIIE-HV درگره SA و AV باعث افزایش معنی دار بیان ژن های AKT1 (به ترتیب با 0/001=p و 0/001=p)، GATA4 (به ترتیب با 0/001=p و 0/001=p)، MEF2C (به ترتیب با 0/01=p و 0/001=p) و Tbx5 (به ترتیب با 0/001=p و 0/001=p) شد. HIIE-LV فقط در گره SA باعث افزایش معنی بیان ژن های AKT1 (0/01=p)، GATA4 (0/005=p ) و Tbx5 (0/009=p) شد؛ در حالیکه بیان ژن های AKT1 (0/43 =p)، GATA4 (0/21=p)، Tbx5 (0/19=p) و MEF2C (0/44=p) در گره AV تغییر معنی داری نداشت. هم چنین در پاسخ به MICE، در گره SA و AV بیان ژن های AKT1 (به ترتیب با 0/29=p و 0/11=p)، GATA4 (به ترتیب با 0/15 =p و 0/72=p)، MEF2C (به ترتیب با 0/31=p و 0/85=p) و Tbx5 (به ترتیب با 0/98=p و 0/84=p) تغییر معنی داری نداشت. نتیجه گیری: تحقیق حاضر نشان داد HIIE-HV و HIIE-LV نسبت MICE می تواند باعث افزایش معنی دار بیان ژن های مرتبط با هدایت قلبی در رت های سالمند شود و این تغییرات می تواند باعث ارتقاء عملکرد سیستم هدایت الکتریکی قلب، بهبود آریتمی و کاهش مرگ و میر در افراد سالمند شود.