رضا بازگیر

هدف: هدف این مطالعه، ارائه مدلی برای توسعه محصول جدید در شرکت های نوآفرین با رویکرد کارآفرینی دیجیتال است. طرح پژوهش/ روش شناسی/ رویکرد: این پژوهش از نظر ماهیت، کاربردی و از نوع پژوهش های کیفی است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۱ نفر از کارآفرینان، متخصصان دیجیتال سازی و خبرگان صنعت و دانشگاه، جمع آوری شد. انتخاب مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری گلوله برفی و بر اساس اصل اشباع نظری، صورت گرفت. برای تحلیل داده های کیفی از روش تحلیل مضمون، استفاده شد و کدگذاری ها به صورت استقرایی انجام گرفت. روایی داده ها با مثلث سازی و فن زاویه بندی کریستینسن بررسی شد. یافته ها: مدل پیشنهادی، شامل ۱۳ متغیر اصلی در پنج گروه طبقه بندی شد: اولین متغیرهای ریسک، شامل نوآوری، کارآفرینی و تحلیل رقبا می شود. دومین متغیرهای تأثیرگذار، پایه های اساسی، ایده پردازی و اعتبارسنجی، توسعه و بهینه سازی را دربر می گیرد. سومین متغیرهای تنظیمی، شامل تجاری سازی و بازاریابی، عوامل محیطی، تمرکز بر چابکی، رهبری دیجیتال، توسعه اکوسیستم کارآفرینی می گردد. چهارمین متغیرهای اهرمی ثانویه، تجربه کاربر را در بر می گیرد و پنجمین متغیر؛ متغیرهای تأثیرپذیر است که مقیاس گذاری، پایداری و یکپارچه سازی اکوسیستم دیجیتال. تحلیل میک مک موقعیت و روابط میان این متغیرها را نشان می دهد و نقش هر گروه در توسعه محصول جدید شخص می شود. ارزش/ اصالت پژوهش: تاکنون هیچ پژوهشی در ایران، پیرامون توسعه محصول جدید در شرکت های نوآفرین با رویکرد کارآفرینی دیجیتال، انجام نشده است. اهمیت نوآوری این پژوهش، ناشی از ارائه چارچوب یکپارچه و بومی با تمرکز بر کارآفرینی دیجیتال است. پیشنهادهای اجرایی/ پژوهشی: پیشنهاد می شود شرکت های نوآفرین در راستای توسعه محصول جدید با رویکرد کارآفرینی دیجیتال، یک چارچوب یکپارچه و منعطف را در نظر بگیرند. این چارچوب می تواند با تمرکز بر نوآوری، چابکی، تجربه کاربری، مدیریت ریسک و بهینه سازی مستمر، مسیر راهبردی مناسبی را برای تصمیم گیران و کارآفرینان فراهم سازد.