یلدا حبیبی لشکری

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روان درمانی مثبت نگر گروهی بر رویدادهای تبعیض آمیز جنسیتی و توانمندی های منشی در زنان دارای اختلال ملال قبل از قاعدگی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری زنان مبتلا به اختلال ملال قبل از قاعدگی مراجعه کننده به مراکز روانپزشکی و مراکز مشاوره و خانه های بهداشت شهرستان سیاهکل در نیمه دوم سال 1401 بودند که از این بین تعداد 39 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (19 نفر) و کنترل (20 نفر) به صورت تصادفی ساده جایگذاری شدند. گروه آزمایش مداخله روان درمانی مثبت نگر گروهی در طی هشت جلسه ی 90 دقیقه ای و به صورت هفته ای یک جلسه دریافت کردند. ابزارگردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه غربالگری علایم قبل از قاعدگی (PSST، استینر و براون، 2003)، پرسشنامه رویدادهای تبعیض آمیز جنسیتی (SSE، کلونوف و لندرین، 1995) و مقیاس توانمندی ها و فضایل منش (VIA-IS، سلیگمن و پترسون، 2004) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره صورت گرفت. یافته ها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون رویدادهای تبعیض آمیز جنسیتی و توانمندی های منشی در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در سطح 01/0 وجود دارد. نتایج حاصله بیانگر سودمندی روان درمانی مثبت نگر گروهی بر بهبود رویدادهای تبعیض آمیز جنسیتی و توانمندی های منشی در زنان دارای اختلال ملال قبل از قاعدگی بوده و می توان از آن به عنوان یک روش مداخله ای موثر در بهبود رویدادهای تبعیض آمیز جنسیتی و توانمندی های منشی سود جست.