سیده صغرا نوری رحیم آبادی

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی شفقت به خود در رابطه بین کمال گرایی ناسازگار و سالم خواری عصبی در دانشجویان انجام شد. مطالعه حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن در سال تحصیلی 1403-1402 بود. در این مطالعه 230 نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و به مقیاس کمال گرایی چندبعدی فراست (FMPS؛ فراست و همکاران، 1990)، فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود (SCS-SF؛ ریس و همکاران، 2011) و مقیاس سالم خواری عصبی- 15 (ORTO-15؛ دونی نی و همکاران، 2005) پاسخ دادند. داده ها به روش مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار بود. علاوه بر این یافته ها نشان داد که کمال گرایی ناسازگار و شفقت به خود بر سالم خواری عصبی اثر مستقیم و معنادار داشت؛ همچنین کمال گرایی ناسازگار بر شفقت به خود اثرمستقیم و معنادار داشت (05/0>P). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که شفقت به خود در رابطه بین کمال گرایی ناسازگار و سالم خواری عصبی نقش میانجی داشت (05/0>P). از مجموع یافته ها می توان اینگونه استنباط نمود که کمال گرایی ناسازگار به صورت مستقیم و با نقش میانجی شفقت به خود بر سالم خواری عصبی اثر داشت.