حسین علیپور پروج

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی نشخوار خودانتقادی در رابطه بین قربانی قلدری سایبری و پریشانی روانشناختی بود. روش پژوهش توصیفی_همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان پسر دوره اول مقطع متوسطه شهر بندرانزلی در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از بین آنها به صورت دردسترس 230 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه تجربه قلدری-قربانی سایبری (CBVEQ، آنتیادو و همکاران، 2016)، مقیاس نشخوار خودانتقادی (SCRS، اسمارت و همکاران، 2016) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21، لاویبوند و لاویبوند، 1995) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. بر اساس یافته ها مدل پیشنهادی پژوهش از برازش مطلوب برخوردار بود. نتایج نشان داد که قربانی قلدری سایبری و نشخوار خودانتقادی به طور مثبت بر پریشانی روانشناختی اثر مستقیم داشتند؛ همچنین قربانی قلدری سایبری به طور مثبت بر نشخوار خودانتقادی اثر مستقیم و معنادار داشت (05/0>P). نتایج دیگر پژوهش نشان داد که نشخوار خودانتقادی بین رابطه قربانی قلدری سایبری و پریشانی روانشناختی نقش میانجی داشت (05/0>P). در مجموع می توان نتیجه گرفت که قربانی قلدری سایبری به طور مستقیم و با میانجی گری نشخوار خودانتقادی می تواند بر میزان پریشانی روانشناختی نوجوانان تاثیر بگذارد.