مرجان آخوندزاده

مقدمه: اختلال های اضطرابی در کودکان بر عملکرد اجرایی و مهارت های اجتماعی این کودکان تأثیر گذار است. در این زمینه کمتر پژوهشی به بررسی اثر بخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر بهبود این عوامل در کودکان دارای اختلالات اضطرابی به طور هم زمان مبادرت داشته اند. هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی بازی درمانی شناختی-رفتاری بر کاهش نشانگان اضطراب، عملکرد اجرایی و مهارت های اجتماعی در کودکان دارای اختلالات اضطرابی بود. روش: روش این پژوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری را کودکان دارای اختلالات اضطرابی در منطقه شال استان قزوین در سال 1402 تشکیل می دادند، از میان این کودکان30 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب، و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. در این پژوهش از پرسشنامه های اضطراب رینولدز (1978)، عملکرد اجرایی کولیج (2002) و مهارت های اجتماعی کودکان ماتسون (1983) استفاده شد. بازی درمانی شناختی رفتاری در 8 جلسه یک ساعته اجرا شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری تحلیل شدند. یافته ها: نتایج بیانگر اثر معنادار بازی درمانی شناختی-رفتاری بر کاهش علائم اضطرابی کودکان گروه آزمایش بود (01/0≥ P)، همچنین بازی درمانی شناختی-رفتاری اثر معناداری بر بهبود کارکردهای اجرایی و مهارت های اجتماعی در گروه آزمایش داشت (01/0≥ P). نتیجه گیری: بازی درمانی شناختی رفتاری بر کاهش علائم اختلال های اضطرابی و بهبود مهارت های اجتماعی و عملکردهای اجرایی در کودکان تأثیر گذار است. بنابراین پیشنهاد می شود در طراحی مداخلات مؤثر در افزایش توانمندی های روان شناختی کودکان از آموزش بازی درمانی شناختی رفتاری بهره برد.