عارف شربی نیازی

هدف: هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی جامع و ساختاری اثربخشی دوره معرفتی و تربیتی «طرح ولایت» دانشجویی بر اساس مدل چهارسطحی کرک پاتریک(واکنش، یادگیری، تغییر رفتار و پیامد نهایی) و شناسایی اولویتهای راهبردی برای ارتقای آن بود. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی-پیمایشی با رویکرد کمّی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموختگان دوره تابستان ۱۴۰۳ بود و داده ها یک سال پس از دوره، از طریق پرسشنامه ای استاندارد با ۳۸۰ نمونه معتبر جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزیی و نرم افزار اسمارت پی.ال.اس نسخه 4 صورت گرفت و از تحلیلهای تکمیلی شامل تحلیل چندگروهی برای بررسی نقش تعدیلگر جنسیت و تحلیل نقشه اهمیت- عملکرد، برای ارائه پیشنهادهای راهبردی استفاده شد. یافته ها: اثربخشی دوره «طرح ولایت» از طریق یک زنجیره علّی معنادار و قوی قابل تبیین است. واکنش مثبت شرکت کنندگان به دوره، به یادگیری عمیق و این یادگیری نیز به تغییر رفتار کاربردی منجر می شود. در نهایت، این زنجیره به شکل قدرتمندی پیامدهای نهایی دوره را پیش بینی می کند(تبیین 84 درصد از واریانس). در حالی که الگوی کلی برای هر دو جنسیت یکسان بود، تحلیل چندگروهی تفاوتهای ظریفی را در برخی مسیرها نشان داد. در نهایت، تحلیل اهمیت- عملکرد، اولویتهای راهبردی برای ارتقای دوره را شناسایی کرد. نتیجه گیری: دوره طرح ولایت دارای اثربخشی ساختاری و چندلایه ای است. برای ارتقای مستمر پیامدهای نهایی این دوره، سیاستگذاران باید با استفاده از چارچوب ارزیابی مبتنی بر شواهد این پژوهش، بر تقویت حلقه های زنجیره اثربخشی، به ویژه تسهیل انتقال «یادگیری» به «تغییر رفتار» تمرکز کنند.