ساغر جاویدپور

زبان فارسی و فرانسوی از نظر واجی و آوایی، تفاوت هایی با یکدیگر دارند. از جمله این تفاوت ها می توان خوشه های دو یا چند همخوانی را نام برد. ساختار هجایی زبان فارسی در سطح آوایی به شکل CV(C)(C) است. این امر نشان می دهد که در زبان فارسی خوشه های همخوانی در اغازه هجا مجاز نیست و در پایان هجا نیز تا دو همخوان مجاز است. بنابراین به هنگام ورود وام واژه از زبان فرانسوی به زبان فارسی تغییرات واجی و آوایی صورت می پذیرد تا این واژه براساس قوانین واجی زبان فارسی انطباق یابد. در این پژوهش فرایند سازگاری وام واژه های زبان فرانسوی در فارسی را از نظر ادراکی مورد بررسی قرار دادیم. برای پاسخ به پرسش های پژوهش، دو آزمون اصلی طراحی کردیم(31 نفر آزمون اول و 30 نفر آزمون دوم). شرکت کنندگان هیچ آشنایی با زبان فرانسوی نداشتند و زبان خارجی دوم و سوم آنها نیز در حد پایین تر از متوسط یا ابتدایی بود. هدف این پژوهش بررسی این مسئله بود که اول که گویشوران تک زبانه بومی فارسی زبان در چه جایگاهی (از میان خوشه های همخوانی آغازین، میانی و پایانی) واکه خیالی را بیشتر ادراک می کنند. نتیجه نشان داد که گویشوران فارسی زبان واکه خیالی را در خوشه های همخوانی آغازین و میانی ادراک کردند. در مرحله بعد بررسی کردیم که گویشوران تک زبانه بومی فارسی زبان در کدام نوع خوشه های همخوانی واکه خیالی را بیشتر ادراک می کنند. نتیجه نشان می دهد که گویشوران تک زبانه فارسی زبان واکه خیالی را در خوشه همخوانی آغازین [gl-]بیش ترادراک می کنند.