علی رشیدخلیل

امروزه جایگاه اخلاق در تمامی حوزه ها از جمله ورزش از اهمیت ویژای برخوردار است؛ هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر سبک رهبری مربیان بر تصمیم گیری اخلاقی ورزشکاران لیگ فوتبال درجه یک کشور عراق بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. از چهار نوع پرسشنامه استفاده شد؛ که شامل پرسشنامه ی استاندارد رفتار رهبری چلادورای و صالح (1978)، پرسش نامه جو اخلاقی (ویکتور و کالن،1993)، پرسشنامه تصمیم گیری اخلاقی، لی و تومیناس( 2007) و پرسشنامه رضایت ورزشکاران (ریمر و چلادورای،1998) می باشد. محدوده مکانی انجام این تحقیق، شامل کشور عراق می باشد. بنابراین، جامعه آماری تحقیق شامل تمام بازیکنانی که در لیگ فوتبال درجه یک در کشور عراق فعالیت می کنند، بود. تمام بازیکنان لیگ فوتبال درجه یک در کشور عراق به عنوان نمونه آماری در این تحقیق شرکت کردند و در نهایت 150 نفر به پرسشنامه ها پاسخ دادند و به عنوان نمونه مورد بررسی در نظر گرفته شدند. برای سنجش روایی پرسشنامه ها از 8 نفر از اساتید مدیریت ورزشی نظرخواهی می شود. پایایی پرسشنامه ها نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد که همگی بالای 7/0 بود. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS25 و نرم افزار PLS نسخه 2 صورت گرفت. نتایج مدل حاکی از آن بود که سبک رهبری با تصمیم گیری اخلاقی رابطه مستقیم، مثبت و معناداری دارد؛ همچنین سبک رهبری با رضایت تیمی رابطه مستقیم، مثبت و معناداری دارد، بعلاوه سبک رهبری با جو اخلاقی رابطه مستقیم، مثبت و معناداری دارد، از سویی سبک رهبری بر تصمیم گیری اخلاقی و رضایت تیمی نقش میانجی دارد در نهایت مشخص شد سبک رهبری بر جو اخلاقی و رضایت تیمی نقش میانجی دارد. توجه به این نکته مهم است که مربیان در فوتبال حرفه ای اغلب برای تعریف و آموزش بازیکنان در مورد اخلاق تلاش می کنند، که می تواند مانع توسعه تصمیم گیری اخلاقی شود. بنابراین، بسیار مهم است که مربیان از سبک رهبری خود آگاه باشند و به طور فعال رفتار اخلاقی و توسعه اخلاقی را در میان فوتبالیست ها ترویج کنند.