عصمت جوکار

این پژوهش با هدف تعیین پیش بینی اضطراب امتحان براساس کمال گرایی و ناگویی هیجان در دانش آموزان متوسطه اول به مرحله اجرا در آمد. روش پژوهش حاضر از نوع رابطه ای - پیش بینی است که طی آن متغیر اضطراب امتحان به عنوان متغیر ملاک و متغیرهای کمال گرایی و ناگویی هیجان به عنوان متغیرهای پیش بین در نظر گرفته شده است . جامعه آماری این پژوهش شامل دختران دوآموزشگاه متوسطه اول خورشید و چهراز در شهرستان شاهین شهر در بازه سنی 13تا 16 سال درنیمسال 1402-1403 بوده است.شرکت کنندگان پژوهش 105 نفر از دانش آموزان با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده اند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون(1957)، پرسشنامه کمالگرایی فراست (1990) و پرسشنامه ناگویی هیجان تورنتو (1985)، بود. با توجه به درجه معنا داری رگرسیون که بیش از ۹۵٪ می باشد این دو متغیر توان پیشبینی اضطراب تحصیلی را دارند . همچنین هر دو متغیر مستقل توان پیش بینی یینی کنندگی اضطراب تحصیلی را دارند . نتایج ضریب همبستگی و رگرسیون نشان داد که متغیر های کمال گرایی وناگویی هیجان توانستند به طور معنا داری اظطراب امتحان را پیش بینی کنند.