اعظم فتاحی

پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر ارتقاء زنان در سِمَت های مدیریتی در آموزش و پرورش شهر تهران انجام گرفت. در این تحقیق از روش پژوهش آمیخته اکتشافی استفاده شد. در مرحله ی نخست به روش پدیدارشناسی عوامل موثر در ارتقاء زنان به سِمَت های مدیریتی شناسایی شد و سپس به روش تحلیل سلسله مراتبی، شاخص های شناسایی شده، اولویت بندی شدند. جامعه آماری پژوهش را کلیه مدیران زن در سطوح مدیریتی میانی و عالی مناطق آموزش و پرورش شهر تهران تشکیل می دهدکه درپژوهش حاضر نمونه شامل 16 نفر از این مدیران است که به روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که دو عامل فردی و سازمانی دراین ارتقاء نقش دارند. نتایج تحلیل سلسه مراتبی نشان داد که از بین عوامل فردی، عامل مسئولیت پذیری و از بین عوامل سازمانی، عامل توسعه حرفه ای زنان بالاترین اولویت را دارند. با توجه به این نتایج می توان انتظار داشت در صورتی که زنان از توانایی-های لازم فردی و حرفه ای برخوردارباشند و سازمان نیز تمهیدات لازم را برای رشد آنان مهیا نماید، رشد و ارتقاء آنان در سِمت های مدیریتی بیش از پیش نمایان شود.