نورعلی عبداللهی

طبق ماده (83) قانون مدیریت خدمات کشوری، سازمان اداری و استخدامی کشور موظف است بر اساس شاخص های بین المللی جایگاه و میزان پیشرفت کشور را در مقایسه با سایر کشورهای جهان تعیین کند. بر این اساس، این پژوهش، تحلیلی بر گزارش تدوین شده توسط سازمان مذکور ارائه داده و ضمن بررسی نقاط ضعف و قوت آن، پیشنهادهایی درخصوص اصلاح قانون و سازوکارهایی برای بهبود و ارتقای گزارش تدوین شده مطرح کرده است. این پژوهش برای جمع آوری داده از روش برگزاری گروه کانونی استفاده کرده و از روش تحلیل مضمون برای تجزیه وتحلیل داده ها بهره برده است. طبق یافته های پژوهش یکی از مهم ترین ملاحظات مربوط به گزارش مذکور، عدم ارائه تفسیر مناسب از هدف اصلی این ماده یعنی تعیین جایگاه و میزان پیشرفت کشور است. بر این اساس در گزارش تنظیم شده توسط سازمان اداری و استخدامی کشور، به جای تعریف «پیشرفت» طبق ارزش های دینی و ملی و تعیین جایگاه کشور طبق آن، به گردآوری اطلاعات شاخص های بین المللی بسنده شده است. همچنین بسیاری از شاخص های مورد استفاده در گزارش مذکور به لحاظ اصول و مبانی روش شناسی و گردآوری داده محل تأمل جدی هستند. این در حالی است که بررسی های صورت گرفته بیانگر لزوم استفاده از عبارات «قانون اساسی و سیاست های کلی» به جای «سند چشم انداز» در متن قانون و طراحی شاخص ترکیبی بومی مبتنی بر عدالت و پیشرفت بر اساس اسناد بالادستی بوده تا براین اساس امکان سنجش میزان و جایگاه پیشرفت کشور مبتنی بر مقتضیات بومی فراهم آید.