آتسا پارساپور

تولید مبتنی بر دانش و کارآفرینی فناورانه راهبردهای اصلی توسعه صنعتی هستند. بنابراین، بازنگری بنیادین در آموزش ریاضی برای دانشجویان مهندسی ضرورتی انکارناپذیر است. آموزش سنتی ریاضیات مهندسی، به رغم غنای نظری، مهارت های تحلیلی، اقتصادی و فناورانه را برای تصمیم گیری در فرایندهای تولید و توسعه محصولات نوآورانه دانشجویان تقویت نکرده است. هدف پژوهش حاضر طراحی، اعتبارسنجی و اثربخشی چهارچوب تلفیق آموزش ریاضی و مهارت های کارآفرینی فناورانه در برنامه درسی رشته های مهندسی است. روش پژوهش از نوع آمیخته اکتشافی است. در بخش کیفی، ازطریقِ مصاحبه های نیمه ساختاریافته، هشت مؤلفه را شناسایی کردیم. در مرحله کمّی، پرسشنامه ای 60 گویه ای، مبتنی بر یافته های کیفی طراحی و توزیع کردیم. در تحلیل کمّی داده ها، یافته ها نشان داد که چهارچوب پیشنهادی از پنج مؤلفه اصلی تشکیل شده است: 1. آموزش مبتنی بر مسائل واقعی صنعت، 2. استفاده از داده های واقعی تولیدی، 3. تحلیل مالی - ریاضی پروژه ها، 4. ادغام فناوری های نوین در یادگیری و 5. ارتباط مستقیم با محیط های تولیدی. نتایج حاکی از اثربخشی این چهارچوب بر ارتقای توانمندی تصمیم گیری برای تولید، سرمایه گذاری هوشمندانه در تولید و تقویت بینش کارآفرینی فناورانه دانشجویان است.

پژوهش حاضر بررسی تجارب زیسته دانشجویان از برنامه درسی مجازی ارائه شده در دانشگاه فرهنگیان بوده است. این پژوهش در قالب پارادایم کیفی انجام شده است. طرح پژوهش، طرحی پیدایشی است؛ زیرا مؤلفه ها حین انجام پژوهش پدیدار می شوند. نمونه آماری 18 نفر از دانشجویان دانشگاه فرهنگیان هرمزگان بوده اند، که به روش نمونه گیری هدفمند با رعایت اصل اشباع نظری انتخاب شدند. رویکرد تجزیه و تحلیل داده ها رویکرد توصیفی تفسیری است. این رویکرد مستلزم حدودی از تفسیر و نیز پیش از آن انتخاب اطلاعات است. با تحلیل مصاحبه شرکت کنندگان در شناسایی آسیب های برنامه درسی مجازی، 62 کد اولیه، 19 مقوله فرعی و 5 مقوله اصلی شامل: ضعف در زیرساخت های سامانه آموزش مجازی، ضعف در فرایند یاددهی یادگیری در سامانه مجازی، کمبود دانش از سامانه مجازی، ضعف در زمان آموزشی، عدم جذابیت سایت آموزش مجازی؛ استخراج شد. در ارائه راهکارهای تقویت برنامه درسی مجازی با تحلیل مصاحبه دانشجویان، 46 کد اولیه، 23 مقوله فرعی و 5 مقوله اصلی شامل: تقویت فرایند یاددهی یادگیری در سامانه مجازی، تقویت زیرساخت های مربوط به سامانه آموزش مجازی، پشتیبانی از آموزش های صورت گرفته در سامانه مجازی، آموزش نحوه صحیح استفاده از سامانه مجازی، برنامه ریزی زمان مناسب آموزش در سامانه مجازی؛ شناسایی شد.