استمرار مرجعیت دینی و مصادیق آن در قرآن کریم
منبع:
امامت در پرتو قرآن و سنت سال ۲ بهار و تابستان ۱۴۰۴ شماره ۳
290 - 314
حوزههای تخصصی:
یکی از نیازهای اساسی بشر، براساس آموزه های قرآن کریم، ضرورت وجود فردی در قالب مرجع دینی در همه زمان ها است. قرآن برای این جایگاه مصادیقی را معرفی کرده و اوصاف خاصی را برای ایشان در نظر گرفته است که می تواند ما را در شناخت آنان یاری رساند. شیعه در مورد مرجعیت دینی بر آن است که خداوند هیچ گاه زمین را از عالم معصوم علیه السلام که برگزیده و نماینده او است و به وسیله او حجت را بر بندگان تمام می کند، خالی نمی گذارد. تداوم سلسله حجت های الهی در زمین با جعل الهی و وصایت هر حجت به حجت پس از خود تأمین می شود. هدایت نیک بختان و اتمام حجت با اشقیا ازجمله مهم ترین آثار استمرار مرجعیت دینی حجت های الهی محسوب می شود. در این راستا، نگارنده با بهره مندی از ادله ای مشتمل بر آیات، درصدد اثبات ضرورت وجود مرجع دین در هر زمان است. در آیات متعددی از قرآن به مسئله استمرار مرجع دین و خلیفه الهی اشاره شده است. ازجمله آیات سوره قدر، آیه اولواالامر، آیه صادقین، آیه خلافت آدم علیه السلام، آیه هادیان امم، آیه امامت حضرت ابراهیم علیه السلام و آیه نذیر را می توان نام برد. در این پژوهش با محوریت آیات قرآن، ادله استمرار مرجعیت دینی حجت های الهی مشتمل بر انبیا و اوصیای آنان در تمامی دوران های زندگی بشریت تا روز قیامت بررسی خواهد شد.