خود ابرازی جنسی همسران بر اساس منابع اسلامی: مطالعه ای کیفی به روش تحلیل مضمون(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
هدف پژوهش حاضر، شناسایی مؤلفه های خودابرازی جنسی همسران با تکیه بر منابع اسلامی بود. این پژوهش از نوع کیفی بوده و با استفاده از روش تحلیل مضمون، بر اساس فرآیند جامع شش مرحله ای Braun و Clarke، شامل 1. آشنایی با داده ها؛ 2. ایجاد و کدگذاری کدهای اولیه؛ 3. جست وجو و شناسایی مضامین؛ 4. ترسیم شبکه مضامین؛ 5. تحلیل شبکه مضامین؛ 6. تدوین گزارش، اجرا شد. در این راستا، مفاهیم مرتبط با حوزه معنایی خودابرازی جنسی از متون اسلامی جست وجو و به صورت هدفمند انتخاب شدند. پس از بررسی بیش از 2000 آیه، 52 مضمون فرعی اولیه شناسایی شده و در مراحل بعدی، به 35 مضمون فرعی ثانویه و در نهایت به 5 مضمون اصلی تقلیل یافتند. یافته های پژوهش نشان داد که ساختار مفهومی خودابرازی جنسی در متون اسلامی شامل پنج مؤلفه اصلی آمادگی، زینت کردن، جلوه گری، آماده سازی و عرضه کردن است. نتایج کلی پژوهش بیانگر آن است که خودابرازی جنسی همسران در اسلام بر جنبه های تعاملی و زیباشناختی رفتار زوجین تأکید دارد. این نتایج می تواند زمینه ساز تدوین راهبردهایی در جهت تقویت روابط همسران با محوریت آموزه های اسلامی باشد.