کارکرد مذهب و گرایش های مذهبی در اقدامات و شیوه حکمرانی محمدعلی میرزا دولتشاه
منبع:
پژوهش های نوین در مطالعات تاریخ اسلام و ایران سال ۲ بهار و تابستان ۱۴۰۴ شماره ۱ (پیاپی ۳)
55 - 67
حوزههای تخصصی:
محمدعلی میرزا دولتشاه، فرزند ارشد فتحعلی شاه قاجار، از چهره های برجسته سیاسی و نظامی این دوره به ویژه در کرمانشاه به شمار می آید. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای، در پی بررسی کارکرد مذهب و گرایش های مذهبی در سیاست ورزی، ساختار حکمرانی و اقدامات اجتماعی و فرهنگی دولتشاه می باشد. پرسش اصلی تحقیق آن است که باورهای مذهبی و روابط این شخصیت با روحانیت شیعه تا چه اندازه بر رفتار سیاسی و حکمرانی وی تأثیر گذاشته است؟ یافته های پژوهش نشان می دهد که محمد علی میرزا با بهره گیری از موقعیت مذهبی و جغرافیایی کرمانشاه در مجاورت عتبات عالیات، توانست روابط مستحکمی با عالمان شیعه برقرار کند و از این طریق مشروعیت مذهبی برای حکومت خود کسب نماید. پس از سقوط صفویه و دوره ای از فترت سیاسی در ایران، حکومت قاجار در پی احیای نظم و تثبیت اقتدار خود، به بهره گیری از ظرفیت های مذهب شیعه پرداخت. پیوند ساختاری با روحانیت و تقویت گفتمان اصولی، به ویژه در دوران فتحعلی شاه، زمینه ساز شکل گیری نوعی مشروعیت مذهبی برای سلطنت قاجار شد؛ مشروعیتی که با میراث صفوی تفاوت ماهوی داشت و بیش از آنکه بر شالوده ای الهی عرفانی استوار باشد، به تعاملات سیاسی با مرجعیت دینی متکی بود. این تعاملات نه تنها در امنیت مسیر زائران و رونق اقتصادی کرمانشاه مؤثر بود، بلکه در رقابت سیاسی با ولیعهد رسمی نیز برای دولتشاه ابزاری مشروعیت بخش فراهم آورد.