محمد سیداحمدی

درگیری تحصیلی یکی از عوامل اصلی تأثیرگذار بر یادگیری در کلاس های درس و پیش بین قوی برای عملکرد و پیشرفت تحصیلی یادگیرندگان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ذهنیت رشد بر درگیری تحصیلی دانشجومعلمان با نقش واسطه ای تاب آوری تحصیلی و بهزیستی روانشناختی انجام شد. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان غربی بودند (N- 4900) که 236 نفر از آنان به روش نمونه گیری خوشه ای و با استفاده از روش کلاین و محاسبه پارامترها به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه ذهنیت رشد دوئک (2006)، تاب آوری تحصیلی مارتین و مارش (2006)، بهزیستی روانشناختی ریف (1989) و درگیری تحصیلی ریو و تسنگ (2011) استفاده گردید. یافته ها نشان دهنده اثر مثبت و معنادار ذهنیت رشد بر تاب آوری تحصیلی، بهزیستی روانشناختی و درگیری تحصیلی بود. اثر تاب آوری تحصیلی بر بهزیستی روانشناختی و درگیری تحصیلی مثبت و معنادار بود. اثر بهزیستی روانشناختی بر درگیری تحصیلی مثبت و معنادار بود. نقش میانجی تاب آوری تحصیلی و بهزیستی روانشناختی در اثر ذهنیت رشد بر درگیری تحصیلی مثبت و معنا دار بود. براساس نتایج پژوهش ذهنیت رشد نقش مهمی در تاب آوری تحصیلی و بهزیستی روانشناختی دانشجومعلمان و در نتیجه افزایش درگیری تحصیلی آنان دارد.

زمینه و هدف: سلامت روان به معنای بهزیستی شناختی ، رفتاری و احساسی است. همه چیز در مورد نحوه تفکر ، احساس و رفتار مردم است. سلامت روان می تواند بر زندگی روزمره ، روابط و سلامت جسمی تأثیر بگذارد. هدف از این مطالعه مرور سیستماتیک و فراتحلیل پژوهش هایی بود که به مقایسه سلامت روان دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار پرداخته بودند. مواد و روش ها: جستجوی مقالات به زبان فارسی در پایگاه اطلاعات جهاد دانشگاهی، نورمگز، سویلیکا، علم نت بدون محدودیت زمانی تا بهمن ماه سال 1399 با کلیدواژه های مرتبط با "سلامت روانی"، "سلامت عمومی"، "ورزشکار و غیر ورزشکار" انجام شد. معیارهای ورود شامل تحقیقاتی که از نوع مقطعی و به شکل مقایسه بین ورزشکاران و غیر ورزشکاران و تحقیقاتی بود که از پرسشنامه استاندارد 28 GHQ استفاده کرده بودند. مقالات با استفاده از چک لیست PRISMA مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: بر اساس معیارهای ورود و خروج در نهایت 12 مقاله از 478 مطالعه مورد بررسی جامع قرار گرفت. طبق بررسی صورت گرفته نتایج مطالعات تعداد کل نمونه های ورزشکار 1252 نفر و غیر ورزشکار 1451 نفر در این 12 مطالعه بود. نتایج فراتحلیل نشان داد که تفاوت معنی داری و قابل توجهی بین سلامت روان دانشجویان ورزشکار نسبت به غیر ورزشکار (34/3- تا 96/6-)CI 95%، 15/5- MD= وجود دارد و در چهار زیر مقیاس سلامت روان علائم جسمانی (70/0- تا 75/1-) CI 95% ، 23/1- MD= ، اضطراب و اختلال خواب (24/1- تا 21/2-) CI 95% ، 73/1- MD= ، اخلال در کار کرد اجتماعی(74/0- تا 25/2-) CI 95% ، 50/1- MD= و افسردگی (85/0- تا 2-) CI 95% ، 43/1- MD= تفاوت معنی داری بین دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که دانشجویان ورزشکار نسبت به غیر ورزشکار از سلامت عمومی بهتری برخوردار بودند. لذا ورزش و فعالیت بدنی می تواند باعث ارتقای سلامت روانی دانشجویان گردد. واژه های کلیدی: سلامت روان، سلامت عمومی، دانشجو، ورزشکار، غیر ورزشکار