زهرا فرامرزی

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه «مرا محکم در آغوش بگیر» بر سبک دلبستگی و رضایت زناشویی افراد متأهل بود. پژوهش از نوع شبه آزمایشی با الگوی پیش آزمون و پس آزمون تک گروهی بود. تعداد 15 نفر از افراد متأهل ساکن شهر مشهد به طور داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. گردآوری داده ها با پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان (AAQ) و مقیاس رضایت زناشویی انریچ (EMSS) انجام شد. شرکت کنندگان به مدت 10 ساعت طی یک کارگاه یک روزه که بر اساس بسته «مرا محکم در آغوش بگیر» تنظیم شده بود، آموزش دیدند. تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر چندمتغیره نشان داد که مداخله بر افزایش دلبستگی ایمن و رضایت زناشویی تأثیر معناداری داشته است (0.01>P) اما بر سبک های دلبستگی اجتنابی و اضطرابی تأثیر معناداری نداشته است (0.05<P). نتایج این پژوهش نشان می دهد اجرای برنامه «مرا محکم در آغوش بگیر» می تواند باعث افزایش رضایت زناشویی و دلبستگی ایمن شود و می توان در مداخلات مرتبط با مشاوره زوجین از آن استفاده کرد. 

سرمایه گذاری مطمئن برای یک سرمایه گذار وابسته به این است که بداند افزایش قیمت رخ داده در هر سهم واقعی است یا حباب قیمتی باعث این رشد قیمت شده است. به منظور بررسی نقش و اثر حباب قیمتی بر بازده سهام دادههای ماهانه نمونهای شامل 276 شرکت از بازار بورس اوراق بهادار تهران برای دو دورهی رونق و رکود بازار در یک مدل پنج عاملی بکار گرفته شده است. تخمین الگوی تحلیلی نشان میدهد که ارزشگذاری نادرست سهام در دورهی رونق در تمام پرتفوها اثر مثبت و معنادار بر بازده سهام دارد. اما در دورهی رکود تنها در پنج پرتفوی اثر مثبت و معنادار مشاهده شده است. این نتایج به این معناست که در دوره رکود ارزشگذاری نادرست سهام با بازدهی بالاتر در سهم مربوطه همراه نیست اما این رابطه در دوره رونق تقویت میشود. همچنین ضریب عامل صرف ریسک بازار در دورهی رکود در پرتفوهای بزرگ مثبت و معنادار است ولی در دورهی رونق در پرتفوهای بزرگ معنادار بوده ولی علامت ثابتی را نشان نمیدهد. عامل اندازه هم در دورهی رونق و هم در دورهی رکود در پرتفوهای بزرگ رابطهی منفی و معناداری با بازدهی سهام دارد. عامل مومنتوم در دورهی رکود در پرتفوهای بزرگ و ارزشی معنادار است ولی در هر دو دوره علامت ثابتی را نشان نمیدهد این عامل در دورهی رونق در پرتفوهای بزرگ معنادار است.