پدرام فضلی نژاد

بهره وری در سازمان های مأموریت محور به معنای توانایی سازمان در بهینه سازی منابع در راستای خلق حداکثری ارزش عمومی همراه با تحقق مأموریت کلیدی سازمان است. موضوع بهره وری در این سازمان ها چالش برانگیز است، چرا که دستاوردهای اصلی این سازمان ها برخلاف سازمان های تجاری و اقتصادی عموماً در شاخص های مالی نیست، زیرا ارائه دهنده کالای عمومی برای جامعه هستند که این موضوع سبب می شود تا ارتقاء بهره وری در این سازمان ها به موضوعی کلیدی تبدیل شود. پژوهش کنونی با هدف طراحی الگوی ارتقاء بهره وری سازمان های مأموریت محوردر سطح ملی انجام شده است. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی- توسعه ای است و داده ها با مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شده است. در بخش مرور نظام مند و مطالعه کیفی با راهبرد تحلیل مضمون، داده ها با کمک نرم افزار مکس کیودا 2024 تحلیل شده است. یافته ها با استفاده از مثلث سازی، پرسش نامه حساسیت نظری و برگزاری گروه کانون خبرگی اعتباریابی شد. درنهایت یافته ها در 183 مضمون پایه، 25 مضمون سازمان دهنده و 6 مضمون فراگیر شامل: ارکان نظام ارتقاء بهره وری (معماری، سیاست گذاری، تحلیل گری، پایش و کنترل راهبردی، پایش و کنترل راه کنشی و پایش و کنترل فنی)؛ سطوح بهره وری (بین المللی، ملی، سازمانی، گروهی و فردی)؛ عوامل اثرگذار (عوامل تسهیل کننده و عوامل بازدارنده)؛ زنجیره ارزش (فعالیت های اصلی و فعالیت های پشتیبان)؛ چرخه ارتقاء بهره وری (مطلوب های راهبردی، تحلیل و سنجش، دستورکارگذاری، برنامه ریزی اصلاح و بهبود و اقدام و کنترل) و منظومه متعامل دستاوردها (معطوف به اثربخشی و کارایی)، شناسایی، طبقه بندی و درنهایت الگوی ارتقاء بهره وری طراحی شده است.

کارکنان مالکان برند، به طور فزاینده نقش کلیدی در ارائه برندها به مشتریان بالفعل و بالقوه ایفا می کنند. به تبع آن برندینگ داخلی اخیرا به عنوان مبحثی مهم در بازارها مطرح شده است. پژوهش حاضر چارچوبی را برای سنجش مفهومی جدید در حوزه برندینگ داخلی تحت عنوان ارزش ویژه داخلی برند ارائه کرده است. در این راستا به بررسی تاثیر برندگرایی سازمان، تعهد داخلی نسبت به برند، دانش داخلی نسبت به برند و درگیر سازی داخلی با برند بر ارزش ویژه داخلی برند پرداخته و به منظور بررسی عمیق موضوع، مفهوم برندگرایی را با رویکردی جامع در قالب چهار متغیر برندگرایی به عنوان ارزش، قواعد برندگرایی، المان های ملموس برندگرایی و رفتار برندگرایانه مدلسازی نموده است. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش گردآوری اطلاعات توصیفی- پیمایشی است. گردآوری داده ها از طریق توزیع پرسشنامه میان کارکنان «بانک ملت» در شهر تهران و به روش نمونه گیری تصادفی ساده انجام گردید. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق مدل سازی معادلات ساختاری و با کمک نرم افزار Smart PLS انجام شد. نتایج پژوهش مفهوم سازی برندگرایی با رویکرد جامع پژوهش را تایید نمود. همچنین تاثیر مثبت برندگرایی از طریق متغیرهای میانجی تعهد داخلی نسبت به برند و دانش داخلی نسبت به برند بر ارزش ویژه داخلی برند تائید شد. همچنین این پژوهش نشان داد که درگیرسازی داخلی با برند بر ارزش ویژه داخلی برند اثر معناداری ندارد.