مقایسه اثربخشی دو رژیم غذایی کم انرژی همراه با تمرین ترکیبی بر شاخص های خونی و آنتروپومتریک زنان دارای اضافه وزن
حوزههای تخصصی:
مقدمه و هدف: چاقی و اضافه وزن با تغییرات نامطلوب در شاخص های آنتروپومتریک و عملکرد متابولیک همراه است و انتخاب الگوی غذایی مناسب در کنار فعالیت بدنی نقش مهمی در بهبود این وضعیت دارد. ازاین رو، بررسی تأثیر انواع رژیم های غذایی همراه با تمرین ترکیبی بر شاخص های خونی و ترکیب بدن می تواند به ارائه ی راهکارهای مؤثرتر در مدیریت وزن زنان دارای اضافه وزن کمک کند. روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی، ۴۲ زن سالم ۳۰ تا ۴۰ ساله ساکن شهر تهران به صورت تصادفی در دو گروه (۲۲ نفر =رژیم استاندارد، ۲۰ نفر =رژیم پرپروتئین) قرار گرفتند. شرکت کنندگان تمرینات ترکیبی را سه روز در هفته (یک روز در میان) به مدت هشت هفته انجام دادند. میزان محدودیت کالری در هر دو گروه برابر با ۱۵ درصد کمتر از نیاز روزانه بود. یافته ها: مقدار وزن، BMI و PBF در هر دو گروه کاهش معنادار داشت (05/0≥p)، اما کاهش وزن و BMI در گروه رژیم استاندارد و کاهش PBF در گروه رژیم پرپروتئین بیشتر بود. همچنین مقدار SMM در گروه رژیم پرپروتئین افزایش معنادار داشت (05/0≥p)، اما در گروه رژیم استاندارد کاهش معنادار مشاهده شد (05/0≥p). پس از بررسی تغییرات فاکتورهای کلیویBUN و کراتینین، افزایش این متغیرها در گروه رژیم پرپروتئین مشاهده شد که البته در دامنه نرمال قرار داشت. در گروه رژیم استاندارد تغییر معناداری در BUN مشاهده نشد، اما مقدار کراتینین اندکی کاهش یافت که این تغییر نیز در محدوده نرمال بود. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که هر دو نوع رژیم غذایی به همراه تمرین ترکیبی در کاهش وزن، کاهش BMI و کاهش PBF مؤثر هستند. با این حال، در مورد SMM مشخص شد که تمرین ترکیبی همراه با رژیم غذایی پرپروتئین باعث حفظ و ارتقای SMM می شود، در حالی که تمرین ترکیبی همراه با رژیم غذایی استاندارد نه تنها قادر به حفظ عضله اسکلتی نیست، بلکه موجب کاهش آن نیز می گردد.