تقریباً همه بخشها ازجمله شرکتها درگیر موضوع پایداری هستند. شرکتها نقش مهمی در برنامه توسعه پایدار دارند و برای اطمینان از اینکه کسبوکارشان پایدار است گزارشگری پایداری را انجام میدهند. گزارشگری پایداری ابزاری است که ظرفیت بالقوهای برای بهبود شفافیت و قابلیت اطمینان اطلاعات برای سرمایهگذاران و ذینفعان دارد.
اگرچه استانداردها و مدلهای افشای مختلفی برای گزارشگری پایداری شرکتی ارائهشده است، ولی نتایج گزارشگری پایداری شرکتی در سطح مطلوبی نیست. از این واقعیت میتوان دریافت که مسائل حاد اجتماعی، تخریب محیطزیست و سایر تأثیرات خارجی منفی شرکتها هنوز به موضوعات اصلی در دنیای کنونی تبدیل نشدهاند؛ بنابراین، محرکهای گزارشگری پایداری آتی باید فراتر از رعایت اجباری استانداردها و رهنمودها باشد تا نیاز به انجام کارهای درست هدف اصلی گزارشگری پایداری باشد. در بازارهای مالی اسلامی گنجاندن آموزههای اسلامی در گزارشگری پایداری شاید بتواند شکاف مربوط به پایبندی به رویههای پایداری را پوشش دهد و شرکتهای اسلامی را به اقدامات پایداری بیشتر ترغیب کند. ازآنجاکه مفهوم فعلی گزارشگری پایداری مبتنی بر دیدگاههای فلسفی غربی است، امکان پاسخگویی کامل از این طریق به همه ذینفعان و خداوند متعال فراهم نمیشود؛ بنابراین استدلال میشود که نیاز به بازاندیشی در جریان اصلی گزارشگری پایداری وجود دارد تا جهانبینی اسلامی از گزارشگری پایداری تکامل یابد. در این راستا، هدف پژوهش حاضر ارائه مفاهیم مرتبط با جریان اصلی و دیدگاه اسلامی پایداری و گزارشگری پایداری شرکتی است
