موانع ساختاری- تاریخی تحکیم و تداوم دولت نو پدید مشرروطه (واکاوی شرایط امتناع تداوم دولت) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
این نوشتار با بهره گیری از روش جامعه شناسی تاریخی به دنبال شناسایی علل و زمینه های ساختاری و تاریخی موجبه تکوین بی ثباتی های سیاسی و در هم کنش این زمینه و شرایط در تداوم ناپذیری و فروپاشی دولت نوپدید مشروطه بوده است. نتایج حاصل از موردپژوهی تاریخی این دوره نشان می دهد که ماهیت دولت و جامعه [جامعه پراکنده و چندشکافی و دولتی ضعیف و فاقد ظرفیت نهادی] و نبود توازن قدرت بین آنها، رابطه نامتقارن بین دولت - جامعه با نظام جهانی و به عبارتی ادغام نابرابر و قرار داشتن در موقعیت حاشیه ای نظام جهانی، تضاد [منافع و ایدئولوژیک] بین نهادها و نیروهای اجتماعی با یکدیگر و با دولت نوپدید، انقیاد دولت و منازعات پایان ناپذیر این نهادها و نیروها درون دولت و تعمیم این منازعات درون جامعه، با تقویت شکاف های اجتماعی و سیاسی شدن آنها، ممانعت از تکوین دولتی واجد ظرفیت نهادی، گرفتار ساختن دولت با بحران های فراگیر و تعمیق شکاف آن با جامعه، شرایط و فرصتهای مکفی برای بروز تعارضات اجتماعی و تضادهای سیاسی و تکوین و تداوم وقایعی نامتعارف، عمدتاً خشونت آمیز و خارج از چارچوب های نهادی که به شکل متداولی ساختار و نهادها، قواعد، بازیگران و سیاست های حکومتی دولت نوپدید مشروطه را با چالش و دگرگونی مواجه می ساخت را فراهم نمودند.Structural-historical obstacles to the consolidation and continuation of the emerging constitutional government
This article, by using the method of historical sociology, seeks to identify the structural and historical causes and contexts that cause the successive development of political instability and the interaction of this context and conditions in the discontinuity and collapse of the new constitutional state. The results of the historical research of this period show that the nature of the state and society was the imbalance or lack of balance of power between them, the asymmetric relationship between the state-society and the world system—in other words, unequal integration and being in the marginal position of the world system—conflict [interests and ideological] between institutions and social forces with each other and with the new government, the subjugation of the government and the endless conflicts of these institutions and forces within the government and the extension of these conflicts within the society, by strengthening social gaps and their politicization, preventing the formation of a government with institutional capacity, engaging the government with widespread crises and deepening its gap with the society, sufficient conditions and opportunities for the occurrence of social conflicts and political conflicts and the development and continuation of unconventional events, mostly violent and outside the institutional frameworks that are in the form of the usual structure and institutions, rules, actors and policies, inflicted the newly emerging government in the time of constitution with challenges and transformations.
تبلیغات
