Recréation de l'inconscient du texte en traduction : le cas de Nadja d'André Breton. (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
Nadja d'André Breton est une œuvre par excellence du genre surréaliste, caractérisée par des phrases qui, dans leur structure sous-jacente, révèlent l'inconscient, l'illusion et l'imagination de l'écrivain. La présente étude, fondée sur les théories de Jean Bellemin-Noël concernant «l'inconscient du texte», vise à examiner la traduction persane de Nadja faite par Kaveh Mirabbasi. Cette étude cherche à déterminer si le traducteur a effectivement recréé les éléments psychologiques dans la langue cible, qui se manifestent par l'écriture automatique, les rêves, les libres associations et l'utilisation d'éléments contrastés à la manière des surréalistes. Pour découvrir l'inconscient de l'écrivain, nous avons ensuite analysé le texte source en se concentrant sur ces éléments ainsi que sur la structure des phrases, la répétition thématique, les métaphores, les techniques, les choix de mots et les marqueurs textuels. Une étude contrastive avec le texte cible a permis de déterminer dans quelle mesure le traducteur a recréé ces aspects. Les résultats indiquent que Mirabbasi a largement réussi à recréer l’inconscient du texte grâce à la traduction littérale.بازآفرینی ناخودآگاهِ متن در ترجمه: موردپژوهی نادیا اثر آندره برتون.
کتاب نادیا اثر آندره برتون به عنوان یک ژانر فراواقع گرایانه، آکنده از جملاتی است که در زیرساختِ خود، ناخودآگاه، وهم و تخیّل نویسنده را به تصویر کشیده است. در این پژوهش برآنیم تا برمبنای آراء ژان بلمن-نوئل از منظر تحلیل و کشف ناخودآگاه متن، به بررسی ترجمه کاوه میرعباسی بپردازیم تا دریابیم آیا مترجم به درستی عناصر روانشناسانه را که در نوشتارِ خودکار، رویا، تداعی آزاد و استفاده از عناصر متضاد به شیوه سورئالیست ها نمود یافته است را در زبان مقصد بازآفرینی کرده است. بدین منظور ابتدا متن زبان مبداء با در نظر گرفتن عناصر یادشده و همچنین ساختار جمله ها، تکرار مضامین، استعاره ها، شگردها و نوع انتخاب واژه ها و سایر نشانه های متن در زبان مبداء تحلیل می شود تا ناخودآگاه نویسنده از آن بیرون کشیده شود و سپس با مقایسه ترجمه آن در زبان مقصد مشخص شود که مترجم تا چه اندازه در بازسازی آن درست عمل کرده است. نتایج پژوهش نشان می دهد میرعباسی با توسّل به ترجمه تحت الفظی تا حد زیادی در بازآفرینی ناخودآگاه متن موفق عمل کرده است.
تبلیغات
