تاویل های عطار از داستان یوسف (ع) و رستم در دیوان (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
تلمیح و کاربرد آن، تصویرساز است و سبب تغییر سبک و ایجاد سبک شخصی می شود. اندیشه ها و نکات دینی، تاریخی، اسطوره ای و حماسی، آبشخورهای تلمیح های شاعران هستند و عطار از شاعرانی است که تلمیح های دینی بسیار دارد اما از توجه به حماسه و اسطوره هم بازنمانده است. وی به شیوه معمول صوفیان، در اغلب اشارات و تلمیح ها به نام ها و القاب پیامبران، ، به تاویل گراییده و مطابق با گرایش و خواست و نیاز خویش آن را مطرح کرده است. در دیوان عطار، تلمیح دینی داستان یوسف (ع) و تلمیح حماسی داستان رستم، بسیار به کار برده شده است. این جستار توصیفی-تحلیلی با بررسی تاویل های این دو داستان در دیوان عطار، به این پرسش پاسخ داده که عطار به چه میزان و چگونه به تاویل این دو داستان پرداخته است. این در حالی است که بنیاد رمزی-تمثیلی مثنوی های عطار، فرض تاویل گرا بودن او را تقویت می کنند. یافته ها نشان می دهد که تاویل های عطار از این دو داستان، گاهی شطح آمیزاست و گرایش تعلیمی دارد و در سه حوزه: واژه ها، شخصیت افراد و کلیت داستان (در معناهایی مخالف یا متفاوت از معانی نخست)، اتفاق افتاده است. عطار، حماسه و عرفان را چون دو روی سکه هویت ایرانی به کار می گیرد و نشان می دهد که در کنار عرفان گرایی، روح حماسی در قرن ششم-هفتم هنوز زنده است و بخشی از اندیشه و خیالات مردم را نظم و نظام می بخشد.Attar's interpretations of the story of Yusuf (AS) and Rostam in Diwan
Its hint and application is image-creating and causes a change of style and creation of a personal style. Religious, historical, mythological and epic ideas and points are the mouthpieces of poets' allusions, and Attar is one of the poets who has many religious allusions, but he has not stopped paying attention to epics and myths. In the usual manner of the Sufis, he has turned to interpretation in most of the references and hints to the names and titles of the prophets and has brought them up according to his own inclination, desire and need. In Diwan Attar, the religious allusion of the story of Yusuf (PBUH) and the epic allusion of the story of Rostam have been used a lot. By examining the interpretations of these two stories in Attar's court, this descriptive-analytical essay has answered the question of how and to what extent Attar interpreted these two stories. Meanwhile, the symbolic-allegorical basis of Attar's Masnavies reinforces the assumption that he is a tavilist. The findings show that Attar's interpretations of these two stories are sometimes flattering and have a didactic tendency, and in three areas: words, character of people and the story as a whole (in opposite or different meanings from the first meanings), It happened. Attar uses epic and mysticism as the two sides of the coin of Iranian identity and shows that along with mysticism, the epic spirit is still alive in the 6th-7th centuries and part of the people's thoughts and imaginations is order gives
تبلیغات
