تحلیل عوامل موثر بر آینده تاب آوری بوم شناسانه سکونت گاههای روستایی؛ مطالعه موردی: دهستان استرآباد جنوبی شهرستان گرگان (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
تاب آوری سکونتگاههای روستایی به عنوان یک مؤلفه حیاتی ظاهر می شود، که نشان دهنده توانایی سیستم برای حفظ ثبات ساختاری و عملکردی در میان اختلالات خارجی یا تغییرات است. تقویت سکونتگاه های روستایی و بالا بردن سطح تاب آوری آنها به عنوان یک وظیفه حیاتی برای احیای سکونتگاههای روستایی است. با این حال سکونتگاههای روستایی در ایران با چالش های مختلفی از قبیل تخریب محیط زیست، کمبود خدمات عمومی، بیکاری، فقر و ... درگیر هستند که این موارد از موانع جدی دستیابی سکونتگاههای روستایی برای توسعه پایدار روستایی است. این پژوهش باهدف تحلیل عوامل موثر بر تاب آوری بوم شناسانه سکونت گاههای روستایی تدوین شد. پژوهش حاضر ازنظر نوع تحقیق کاربردی و ازنظر ماهیت توصیفی- تحلیلی، روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و میدانی(پرسشنامه)؛ تجزیه وتحلیل اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی(میانگین و توزیع فراوانی) و آماری استنباطی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری در محیط نرم افزارهای spss و pls صورت گرفته است. جامعه آماری تحقیق حاضر خانوارهای استرآباد جنوبی شهرستان گرگان است. تعداد نمونه لازم جهت تکمیل پرسشنامه با استفاده از فرمول کوکران 341 نفر به عنوان حجم نمونه تعیین شد. یافته های حاصل از این پژوهش نشان داد که عوامل الگوها و عملکردهای بوم شناسانه با ضریب مسیر 299/0، الگوها و عملکردهای اقتصادی اجتماعی با ضریب مسیر 377/0، ساختار طبیعی با ضریب مسیر 268/0 و دانش و آگاهی ساکنان روستا با ضریب مسیر 238/0 بر تاب آوری بوم شناسانه سکونتگاههای روستایی تاثیر مثبت و معناداری دارد. از بین عوامل شناسایی شده عامل الگوهای اجتماعی و اقتصادی دارای بیشترین ضریب تاثیر بود و عامل دانش و آگاهی دارای کمترین میزان ضریب تاثیر بود.Analysis of factors affecting the ecological resilience of rural settlements Case study: Southern Astarabad Village, Gorgan County
The resilience of rural settlements appears as a vital component, which indicates the ability of the system to maintain structural and functional stability amidst external disturbances or changes. Strengthening rural settlements and raising their resilience level is a vital task for the revival of rural settlements. However, rural settlements in Iran are faced with various challenges such as environmental degradation, lack of public services, unemployment, poverty, etc., which are serious obstacles to rural settlements achieving sustainable rural development. This research was developed with the aim of analyzing the factors affecting the ecological resilience of rural settlements. The present research is applied in terms of type of research and descriptive-analytical nature, library and field data collection method (questionnaire); Data analysis was performed using descriptive statistics (mean and frequency distribution) and inferential statistics using structural equation modeling in the SPSS and PLS software environments. The statistical population of the present study is households in South Asterabad, Gorgan County. The number of samples required to complete the questionnaire was determined as 341 people using the Cochran formula as the sample size. The findings of this study showed that the factors of ecological patterns and functions with a path coefficient of 0.299, socio-economic patterns and functions with a path coefficient of 0.377, natural structure with a path coefficient of 0.268, and knowledge and awareness of village residents with a path coefficient of 0.238 have a positive and significant effect on the ecological resilience of rural settlements. Among the identified factors, the factor of social and economic patterns had the highest impact coefficient, and the factor of knowledge and awareness had the lowest impact coefficient.
تبلیغات
