تشخیص مصلحت توسط حاکم اسلامی و مناسبات آن با اراده مردم در فقه سیاسی امامیه
آرشیو
چکیده
حدود اختیارات حاکم حکومت اسلامی از دیرباز یکی از موضوعات مهم و مورد اختلاف در فضای فقه سیاسی امامیه بوده است. هدف از پژوهش حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی و با ابزار کتابخانه ای گردآوری شده است، تبیین تشخیص مصلحت توسط حاکم حکومت اسلامی و مناسبات آن با اراده مردم در چارچوب فقه سیاسی امامیه می باشد. یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که تشخیص مصلحت توسط حاکم حکومت اسلامی در فضای فقه سیاسی از طریق سازوکار حکم حکومتی صورت می پذیرد. اراده مردم در قالب مفهوم عرف، در فرآیند احراز مصلحت توسط حاکم حکومت اسلامی از سوی اصولیین متأخر از جمله امام خمینی(ره) مورد پذیرش قرار گرفته است. صدور حکم حکومتی همیشه به معنای تشخیص مصلحت و صدور حکم بر خلاف نظر و اراده عامه مردم نیست؛ بلکه در قالب حکم حکومتی، حاکم اسلامی می تواند در موارد تعارض عرف و اراده مردم با اصول، قواعد و احکام سنتی، برای اراده مردم مشروعیت ایجاد کند. این امر همان تبلور دیدگاه امام خمینی(ره) در ارتباط با برابری قلمرو اختیارات ولی فقیه با اختیارات امام معصوم(ع) می باشد.The Determination of Expediency by the Islamic Ruler and its Relationship with the Will of the People in Imamiyyah Political Jurisprudence
The limits of the authority of the ruler of the Islamic state have long been one of the important and controversial issues in the space of Imamiyyah political jurisprudence. The purpose of the present study, which was compiled using a descriptive-analytical method and library tools, is to explain the determination of expediency by the ruler of the Islamic state and its relationship with the will of the people within the framework of Imamiyyah political jurisprudence. The findings of the present study show that the determination of expediency by the ruler of the Islamic state in the space of political jurisprudence is carried out through the mechanism of government decree. The will of the people in the form of the concept of custom has been accepted by later fundamentalists, including Imam Khomeini (RA), in the process of determining expediency by the ruler of the Islamic state. Issuing a government decree does not always mean determining expediency and issuing a decree contrary to the opinion and will of the public; rather, in the form of a government decree, the Islamic ruler can create legitimacy for the will of the people in cases where custom and the will of the people conflict with traditional principles, rules, and rulings. This is the crystallization of Imam Khomeini's (RA) view regarding the equality of the authority of the Supreme Leader with the authority of the Infallible Imam (AS).
تبلیغات
