چگونگی کاربرد نشانه های بینامتنی از دیدگاه ژنت در داستان گفت و گوی جادوگر بزرگ با ملکه ی جزیره ی رنگ ها (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
داستان، آغاز یک گفت وگو است و شاید ادامه ی گفت وگوهایی که سال ها و گاه قرن ها پیش آغاز شده اند. تردیدی در حضور آگاهانه و ناخودآگاه متون در یکدیگر نیست. بینامتنیت، عنصر جدایی ناپذیر دنیای داستان است. در داستان بررسی شده در این پژوهش، با انبوهی از عناصر بینامتنی رو به رو هستیم که در ساختار داستان با رویکردی ویژه جای گرفته اند. این پژوهش در پی آن است که به این پرسش ها پاسخ دهد که باتوجه به فرم گراییِ خانیان و شگردهای او در کارکرد نشانه های بینامتنی، این ویژگی در این داستان چگونه به کار گرفته شده و در ساختار آنچه جایگاهی دارد؟ و آیا می توان بینامتنیت را در گستره ی گفتمان های درون این داستان، بررسی کرد و به نگاهی ویژه در کارکرد بینامتنیت رسید؟ براساس یافته های این پژوهش که به شیوه ی استقرایی انجام شده است، عناصر بینامتنی در ساختار اصلی این داستان حضور دارند و بدون آن ها طرح اصلی داستان، ناتمام می ماند. نویسنده، عناصر بینامتنی را از زاویه ی دید خود و با هویتی تازه، تاحدی که به نوعی بازآفرینی نزدیک می شود، وارد دنیای برساخته ی داستان کرده است. نشانه های بینامتنی در این رمان، وجهه ی دراماتیک و کنش گر دارند. شخصیت ها، داستان ها، نقاشی ها و هرآنچه دنیای بینامتنی این اثر را می سازند، به هستی و گاه هویتی تازه در کنار شخصیت های درون متن رسیده اند.A Study of Intertextuality sings from Genet,te 's Point of view in "Dialogue between the great magician and the queen of the island colors"
Fiction marks the beginning of a grand and magical dialogue: a dialogue between the author and the audience, the characters within the text, the characters and the audience, and notably, the dialogue of the story with other stories and the dreams of people throughout history. Therefore, the entry of other texts into the main text, what we refer to as intertextuality, is not only not unusual but also a structural component of any narrative. Julia Kristeva and many other scholars have described and analyzed this intra-textual relationship. Gérard Genette, a narrative theorist and aesthetician of the second half of the 20th century, extensively discusses this topic. He introduces the term “open structuralism” and, in explaining intertextual relationships, focuses on “transtextuality”, “paratextuality”, “metatextuality”, “hypertextuality”, and “architextuality”. His approach considers a broader range of codes and intertextual relationships. This research analyzes the intertextual relationships in the young adult novel The Conversation of the Great Magician and the Queen of the Island of Colors , as the discursive structure of this work uniquely facilitates the creation of intertextual connections.
تبلیغات
