نسبت تکوینی و تأویلی علوم انسانی با امانیسم (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
نوشتار حاضر به نسبت علوم انسانی با امانیسم می پردازد و از دیدگاهی هایدگری آن را تکوینی و تأویلی تحلیل می کند. مقدمه بنیان تاریخی این نسبت را یادآور می شود، که چگونه علوم انسانی در آغاز دوره جدید با امانیسم و «ستودیا هومانیتاس» بالید. بخش دوم ابتنای امانیسم بر شئون وجودی امانیست ها را نشان می دهد: بحران های اواخر قرون وسطی بودونبود آنان را به خطر نابودی کشاند و امانیست ها را واداشت ازنو موجود درطورکلی را به پرسش بگیرند و ازنو مقام خویش را در میانه موجودات بجویند، تا ازنو به عقل و علم خویش و به رشته های برآمده از آن نیز سروسامان بدهند. بخش سوم همین واقعه هستی شناختی و فهم نو از موجود را به معنای تأویل شان می گیرد، که معنایش کلاسیک و همان تأویل متن است: اصالتی که امانیست ها در ستودیا هومانیتاس به متون باستانی می دادند. بخش چهام رشته های مختلف علوم انسانی را همچون شئون وجودی امانیست ها تأویل می کند، منتهی در عینیت تاریخی شان.Existential and hermeneutical Relation of Humanities to Humanism
This article treats how the humanities return historically to Renaissance Humanism and "studia humnitas" in a Heideggerian existential-hermeneutical analyses. As historical phenomena they are funded on existence of humanists: the crisis from the late middle ages put them in danger of destruction, that necessitates them to put anew "question of beings as such in generally" and seeks their own position in the middle of beings, in order to reconstruct afresh his mind, knowledge and its disciplines. Also, it will be explained the various discipline of humanities as existential mode of humanists, but in their historical actuality. The same ontological exposition and the new understanding of beings will be meant heir as hermeneutics. Afterwards means hermeneutics classically i. e. text interpretation. Studia humanitas was based on antique texts, therefore the old languages and classical philology. Various aspects of humanistic textuality will be pointed heir too.
تبلیغات
