نظریه جماعت گرایی

پژوهش حاضر با رویکرد تطبیقی به تبیین مفهوم صلح و عدالت از منظر فلسفه سیاسی می پردازد. در این پژوهش اسلام دالِ مرکزی در نظر گرفته شده است. اسلام به عنوان دینی الهی که تحق عدالت و صلح را با هدفِ سعادت و به غایتِ کمال رساندن انسانها اصول مشخصی را در حوزه خصوصی و عمومی ترسیم نموده است. از سوی دیگر در غرب مکتب جماعت گرایی معاصر با آموزه های معرفتی که ریشه در اخلاق و خیر مشترک و سیاست به مثابه فضیلت دارد، از مطرح ترین جریان های فکری می باشد. با توجه به شرایط و بحران های فرا روی جامعه بشری گسترش گفتمان های تخصصی در عرصه مباحث نظری ضروری است. هدف این پژوهش نیز گسترش چنین گفتمانی برای درک دیگری و به زیستنِ فردِ انسانی در عرصه نظر و عمل است. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و بر اساس هرمونتیک کوینتن اسکینر (متن- مولف محور) می باشد. واژگان کلیدی: اسلام، نظریه جماعت گرایی، فضیلت، عدالت، صلح .