رفتارهای انحرافی بین فردی

هدف این پژوهش طراحی و تبیین مدل گرایش کارکنان به رفتارهای انحرافی شغلی مبتنی بر تئوری حفاظت از منابع در صنعت بانکداری ایران می باشد. رویکرد روش شناسی تحقیق آمیخته از نوع اکتشافی بوده است. از دو روش تحلیل مضمون و تحلیل مسیر بهره گرفته شد. جامعه آماری کیفی شامل خبرگان دانشگاهی و سازمانی و در بخش کمی کارکنان صنعت بانکداری با مرکزیت شهر اهواز است. جهت گردآوری داده های کیفی از مصاحبه ی نیمه-ساختاریافته با 12 نفر از خبرگان استفاده شد و برای داده های کمی از پرسشنامه ی محقق ساخته مبتنی بر یافته های بخش کیفی استفاده شد. در تحلیل داده های کیفی از کدگذاری بر اساس کدهای پایه، سازمان دهنده و فراگیر و به-منظور تحلیل داده های کمی از معادلات ساختاری در نرم افزار PLS 3 استفاده شد. یافته های تحلیل مضمون ناظر بر 443 کد اولیه مشترک، 96 کد پایه، 24 کد سازمان دهنده و 5 کد فراگیر بوده است. یافته های کمی مؤید این مطلب بود که سازه ی توسعه مکانیسم بازدارندگی DBs به واسطه ی اثرگذاری بر سازه های بسترسازی غیرمولد نظام بانکداری به طورمستقیم و سازه های ناسازگاری محتوایی کنشی درون ساختاری و جهت گیری های غیرکارکردی رفتاری به-طورغیرمستقیم نسبت به سازه ی حمکرانی مقابله ای با DBs، متغیری تعیین کننده تری است. همچنین، سازه ی بسترسازی غیرمولد نظام بانکداری به عنوان سازه ای محوری و مرکزی در ارتباط با گرایش کارکنان به رفتارهای انحرافی درنظرگرفته می شود. بنابراین، برای مدیریت، کنترل و نظارت بر رفتارهای انحرافی کارکنان، می بایست بانک ها به سوی ایجاد و گسترش مکانیسم های بازدارندگی در درون ساختار سازمانی بانک ها با تمرکز بر کاهش بسترسازی های غیرمولد در محیط های شغلی بروند.