لیلا دولت آبادی فراهانی

هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی اسلامی مبتنی بر توسعه پایدار ورزش همگانی ایران بود. پژوهش با رویکرد کیفی و روش نظریه داده بنیاد نظام مند (استراوس و کوربین) انجام شد. مشارکت کنندگان ۱۳ خبره دانشگاهی، اساتید علوم ورزشی و معارف اسلامی، مدیران فدراسیون ورزش همگانی و سازمان های مرتبط بودند که با نمونه گیری گلوله برفی هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. 17مقوله اصلی در قالب شش بعد مدل پارادایمی شناسایی شد: شرایط علی (انگیزاننده ها، حمایت دیگران، همگرایی اسلامی)، پدیده محوری (ورزش همگانی اسلامی)، راهبردها (ترویج ارزش ورزش، آموزش و فرهنگ سازی، حمایت مالی، تأکید بر نگرش مثبت قرآن، تغییر ساختار و یکپارچه سازی)، شرایط زمینه ای (رعایت شاخص های اسلامی، بسترسازی، دسترسی)، شرایط مداخله گر (مشکلات فرهنگی-اجتماعی، هژمونی جنسیتی، موانع شناختی) و پیامدها (توسعه اجتماعی، ارتقای سلامت جامعه، بهزیستی اجتماعی). الگوی ارائه شده نشان می دهد ارزش های اسلامی نه مانع، بلکه انگیزاننده اصلی مشارکت در ورزش همگانی هستند. پیشنهاد می شود سیاست گذاران با تشکیل شورای فقهی ورزش همگانی و بازطراحی زیرساخت ها بر اساس این مدل، گام مؤثری در ارتقای سلامت جسمانی و معنوی جامعه بردارند.