محمدجواد مؤذنی

تلفیق میان چند موضوع شرعی (همچون خواندن نیمی از آیه سجده دار و شنیدن نیمه دیگر آن) یا میان چند کیفیت تحقق در یک موضوع شرعی (همچون تحقق اقامت شش ماهه به صورت تلفیقی از دو اقامه سه ماهه)، با وجود کاربرد گسترده در فروعات فقهی، تاکنون به صورت مستقل و نظام مند در فقه بررسی نشده است. مسئله اصلی، آن است که آیا در صورت تحقق تلفیقیِ اجزای چند موضوع یا تحقق ترکیبی یک موضوع در چند مرحله، حکم شرعی همچنان جریان دارد یا خیر؟ تحلیل ادله ای همچون اطلاق، الغای خصوصیت، تنقیح مناط، قیاس اولویت و مناسبت حکم و موضوع نشان می دهد که توجیهِ توسعه حکم در بسیاری از موارد تلفیق امکان پذیر است و در برخی موارد نیز جریان حکم قابل قبول نیست. این پژوهش با ارائه چارچوبی منسجم برای دسته بندی فروعات پراکنده، نوآوری هایی را به همراه دارد: نخست، ارائه یک چارچوب نظری منسجم برای دسته بندی فروعات پراکنده فقهی در این حوزه؛ دوم، تفکیک بدیع میان دو نوع تلفیق (تلفیق موضوعات مختلف یک حکم و تلفیق کیفیت های تحقق یک موضوع) و تبیین پیامدهای اصولی و فقهی هر یک؛ سوم، نقد تطبیقی دیدگاه های فقیهان معاصر و شناسایی ناهماهنگی های مبنایی در برخی فتاوا. نتایج این پژوهش می تواند مبنای بازنگری در بخشی از فتاوا و گامی در جهت تبیین قواعد عام در فروعات مشابه باشد.