سجاد پیوسته

زمینه و هدف: مدیریت استعداد به عنوان رویکردی نوین در مدیریت منابع انسانی، با تمرکز بر شناسایی، جذب، توسعه و نگهداشت نیروهای توانمند می تواند زمینه ارتقای عملکرد و اثربخشی کارکنان را فراهم سازد. جبران خدمت به عنوان یکی از عوامل انگیزشی مهم، در تقویت این رابطه نقش بسزایی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش میانجی جبران خدمت در رابطه بین مدیریت استعداد و اثربخشی کارکنان انجام شد. روش پژوهش: از نظر هدف، کاربردی و روش، توصیفی-همبستگی به صورت پیمایشی انجام گردید. جامعه آماری شامل پرستاران بیمارستان امام رضا(ع) که با حجم نمونه کوکران و روش نمونه گیری تصادفی تعداد 269 نفر انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد مدیریت استعداد، جبران خدمت و اثربخشی کارکنان جمع آوری و روایی ابزارها از طریق تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آنها با آلفای کرونباخ تأیید و برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: مدیریت استعداد تأثیر مثبت بر اثربخشی کارکنان و جبران خدمت، جبران خدمت نیز بر اثربخشی کارکنان تأثیر مثبت دارد. همچنین جبران خدمت در رابطه بین مدیریت استعداد و اثربخشی کارکنان نقش میانجی معناداری ایفا می کند؛ مدیریت استعدادها، از طریق بهبود نظام جبران خدمت، می تواند به افزایش اثربخشی پرستاران منجر شود. نتیجه گیری: توجه هم زمان به مدیریت استعداد و طراحی نظام عادلانه و انگیزش بخش جبران خدمت، می تواند اثربخشی کارکنان را بهبود بخشد. مدیران بیمارستان ها می توانند با شناسایی و پرورش استعدادهای پرستاری و نیز تقویت سازوکارهای جبران خدمت، زمینه ارتقای عملکرد، افزایش انگیزش و بهبود کیفیت خدمات درمانی را فراهم کنند.