پیش بینی خشنودی زناشویی بر اساس پیوستگی و انطباق پذیری، کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی
حوزههای تخصصی:
انتقال به مرحله والدگری غالباً با شور و نشاط و لذت فراوانی همراه است، اما این مرحله تغییرات زیادی را به دنبال دارد که می تواند کارکردهای فردی و زوجی را تحت تأثیر قرار دهد. هدف این پژوهش پیش بینی خشنودی زناشویی مادران دارای فرزند زیر سه سال بر اساس پیوستگی و انطباق پذیری، کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی بود. این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری آن شامل همه مادران دارای فرزند زیر سه سال شهر لنگرود در شش ماهه اول سال 1403 بود که تعدادشان 400 مادر است. حجم نمونه 182 مادر با استفاده از جدول مورگان مشخص و به شیوه نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. نمونه های پژوهش با استفاده از پرسشنامه های خشنودی زناشویی مهرابیان(1384)، پیوستگی و انطباق پذیری السون(1992)، کیفیت رابطه جنسی سامانی و صادقی(1390) و استرس والدینی بری و جونز(1995) مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شیوه های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام) و با کمک نرم افزار SPSS انجام شد. بر اساس یافته ها میان پیوستگی و انطباق پذیری، کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی با خشنودی زناشویی رابطه معنا دار وجود دارد. نتایج نشان داد که پیوستگی و انطباق پذیری، کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی 6/44 درصد از سطح خشنودی زناشویی مادران را پیش بینی می کند. در مجموع می توان گفت پیوستگی و انطباق پذیری، کیفیت رابطه جنسی و استرس والدینی نقش مهمی در میزان خشنودی زناشویی مادران دارای فرزند زیر سه سال دارد.