اعظم باقری محمد آبادی

دینداری به عنوان یکی از مؤلفه های بنیادین نظام ارزشی افراد، نقش مهمی در هدایت سبک زندگی و جهت دهی به گرایش های فردی و اجتماعی دارد. از سوی دیگر دنیاگرایی به عنوان رویکردی معطوف به ارزش های مادی و لذت جویانه، می تواند در تعارض با باورهای مذهبی قرار گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه دینداری و دنیاگرایی در میان زنان و مردان متأهل شهرستان سنقر انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان و مردان متأهل شهرستان سنقر بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه دینداری کلارک و پرسشنامه ابعاد دنیاگرایی مسد بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین دینداری و بیشتر ابعاد دنیاگرایی، رابطه معکوس و معناداری وجود دارد(p<0,01)؛ به این معنا که افزایش سطح دینداری با کاهش گرایش به دنیاگرایی همراه است. با این حال میان دینداری و مؤلفه تجمل گرایی رابطه معناداری مشاهده نشد. یافته ها حاکی از آن است که دینداری به طور کلی نقش بازدارنده ای در تقویت دنیاگرایی ایفا می کند، اما در برخی ابعاد مانند تجمل گرایی، عوامل فرهنگی، اجتماعی و رسانه ای ممکن است اثرگذارتر باشند. بر این اساس، نتایج پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات فرهنگی و آموزشی به منظور ارتقای سبک زندگی دینی و کاهش گرایش های ناسازگار دنیاگرایانه در میان خانواده ها قرار گیرد.