امیررضا علیمحمدی

پیشینه و اهداف: در دنیای امروز که نظام های آموزشی با چالش های گوناگونی روبه رو هستند، توجه به متغیرهای روان شناختی مانند خویشتن شناسی، عزت نفس و خودکارآمدی شغلی بیش از پیش اهمیت یافته است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خویشتن شناسی و عزت نفس با خودکارآمدی شغلی معلمان شهر مشکین شهر بود. روش ها : روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری تمامی معلمان مدارس مشکین شهر در سال تحصیلی 1400-1399 به تعداد 1988 نفر و نمونه ی آماری تعداد 322 نفر بودند که با استفاده از فرمول کوکران و به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه نوع پرسشنامه خودکارآمدی شغلی ریگز و نایت، خویشتن شناسی دیوید وتن و کیم کامرون و عزت نفس روزنبرگ بود. یافته ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که بین عزت نفس و خویشتن شناسی با خودکارآمدی شغلی رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج آزمون رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که خودکارآمدی شغلی از طریق عزت نفس و خویشتن شناسی معنادار و قابل پیش بینی است. نتیجه گیری: نتایج بیانگر آن است که مهارت های عزت نفس و خویشتن شناسی برای معلمان امری مهم و ضروری است که منجر به خودکارآمدی شغلی در معلمان می گردد و خویشتن شناسی سهم بیشتری در افزایش خودکارآمدی شغلی معلمان را داشته است. این مهارت ها به معلمان کمک می کند تا درک عمیق تری از توانایی ها، ارزش ها و اهداف خود به دست آورند و در مواجهه با چالش های شغلی، اعتمادبه نفس و ثبات بیشتری نشان دهند. در نتیجه، معلمانی که از عزت نفس و خویشتن شناسی بالاتری برخوردارند، عملکرد مؤثرتری در کلاس درس داشته و روابط سازنده تری با دانش آموزان برقرار می کنند.