سکینه رمضانی پاسندی

زمینه و هدف: برای رسیدن به پیشرفت همه جانبه در قرن ۲۱ ، باید با آموزش جامع، انسان هایی متفکر، توانمند و متخصص پرورش دهیم تا سرمایه ی انسانی تقویت شود . هدف پژوهش نقش تئوری ذهن و خود دلسوزی در پیش بینی حس انسجام نوجوانان ۱۱_۱۶ سال شهر ساری می باشد. روش کار: این پژوهش ازنظرهدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه ی آماری  شامل کلیه نوجوانان ۱۱_۱۶ سال شهر ساری به تعداد 10324 نفر در سال تحصیلی 99 _ 1398 که برابر استعلام از مرکز آمار فرمانداری ساری بوده است که از این تعداد از طریق جدول کرجسی مورگان حجم نمونه آماری برابر 384 نفر در نظر گرفته شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه نظریه ذهن استیرنمن (1999)، پرسشنامه استاندارد خود دلسوزی نف (2003)، پرسشنامه حس انسجام آنتونووسکی (۱۹۹۳) استفاده شده است. برای تج زیه و تحلیل آماری داده ها از شاخص های آماری درصد، فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد، آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره با استفاده از نرم افزار SPSS-18 استفاده شد. یافته ها: این پژوهش نشان داد که بین نمرات کلی و زیرمجموعه های نظریه ذهن و حس انسجام در نوجوانان، رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، نمرات کلی خوددلسوزی و زیرمجموعه های آن (مانند مهربانی با خود، قضاوت درباره خود، انزوا و ذهن آگاهی) با نظریه ذهن در نوجوانان رابطه مثبت و معناداری داشتند. تحلیل رگرسیون نشان داد که نظریه ذهن به تنهایی حدود ۷ ٪ از تغییرات در حس انسجام نوجوانان را تبیین می کند. علاوه بر این، مولفه های قضاوت درباره خود، مهربانی با خود و اشتراکات انسانیِ خوددلسوزی، در مجموع حدود ۱۱ ٪ از واریانس حس انسجام در نوجوانان را تبیین نمودند. نتایج پژوهش نشان داد که بین نظریه ذهن و حس انسجام نوجوانان رابطه معناداری وجود دارد. همچنین خوددلسوزی و مؤلفه های آن، از جمله مهربانی با خود و قضاوت نسبت به خود، به ارتقای نظریه ذهن و حس انسجام کمک می کند. این روابط از نظر رگرسیونی نیز قابل پیش بینی اند.