مهفام عباسی

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری مذهب نگر بر کیفیت زندگی، شادکامی و تعارضات زناشویی بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه زوجین دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر مشهد درسال 1403 بودند که از میان آنها 3۰ نفر به شیوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) جایگزین شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسش نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، پرسش نامه شادکامی آکسفورد آرجیل مارتین و کراسلند و پرسش نامه تعارضات زناشویی ثنایی ذاکر و براتی استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 2 ماه در 10 جلسه 90 دقیقه ای و به صورت هفتگی درمان شناختی - رفتاری مذهب محور را دریافت کردند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از تحلیل کوواریانس چندمتغیری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام شد. یافته ها نشان داد بین دو گروه در کیفیت زندگی، شادکامی و تعارضات زناشویی در مرحله پس آزمون تفاوت معنی دار وجود داشت و درمان شناختی - رفتاری مذهب نگر می تواند سبب افزایش کیفیت زندگی، شادکامی و کاهش تعارضات زناشویی گردد. با توجه به نتایج، می توان از این روش برای کمک به تحکیم بنیان خانواده و بهبود روابط زوجین بهره برد.