معصومه شریعت

مقدمه و هدف :  مدیران مدارس ابتدایی در محیط آموزشی پیچیده با چالش های متعددی از جمله مدیریت تغییرات، ارتقای کیفیت تدریس و حمایت از توسعه حرفه ای معلمان مواجه هستند. این مطالعه با هدف طراحی الگوی کوچینگ برای مدیران مدارس ابتدایی انجام شد. روش شناسی پژوهش : این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، آمیخته (کیفی-کمی) بود. در بخش کیفی، با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۲ مدیر مدرسه ابتدایی در تهران و ۶ خبره حوزه کوچینگ، داده ها گردآوری و با روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل کلیه مدیران مدارس ابتدایی شهر تهران بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۳۲۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش در این بخش، پرسشنامه ای محقق ساخته با ۴۹ گویه بر اساس مقیاس لیکرت پنج درجه ای بود. یافته ها : تحلیل داده های کیفی منجر به شناسایی ۴۵ مفهوم، ۱۵ مقوله فرعی و ۴ مقوله اصلی شد. نتایج کمی نیز نشان داد که کلیه شاخص های برازش مدل در حد مطلوبی قرار دارند (R² بین ۸۸٫۷٪ تا ۹۲٫۵٪) و فرایند کوچینگ آموزشی به عنوان متغیر میانجی، نقش معناداری در تأثیرگذاری عوامل زمینه ای و ساختاری بر پیامدهای کوچینگ دارد. بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان داد که کوچینگ می تواند به عنوان چارچوبی عملیاتی برای ارتقای مهارت های مدیریتی و رهبری مدیران مدارس ابتدایی عمل کند و نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزشی و نتایج یادگیری دانش آموزان ایفا نماید.